ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΠΟΥ ΕΞΑΠΕΛΥΣΕ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»
ΣΤΗ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
Την Τρίτη 20 Μάρτη, η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» (της οποίας σημαντικός μέτοχος είναι ο όμιλος ΕΛΛΑΚΤΩΡ του Λ. Μπόμπολα) επιχείρησε να ξεκινήσει εργασίες στην τοποθεσία Σκουριές του όρους Κάκαβος, όπου σχεδιάζει να ανοίξει έναν τεράστιο κρατήρα επιφανειακής εξόρυξης χρυσοφόρων και χαλκοφόρων κοιτασμάτων με εξαιρετικά καταστροφικές συνέπειες τόσο για τη φύση όσο και για τους κατοίκους της περιοχής.
Συγκεκριμένα, συνεργείο της εταιρείας μαζί με υπάλληλο της αρχαιολογικής υπηρεσίας ανέβηκε στο βουνό για να κάνει αρχαιολογικές τομές προκειμένου να πιστοποιηθεί ότι δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή ούτως ώστε στη συνέχεια η «Ελληνικός Χρυσός», αφού έχει ήδη λάβει από το περασμένο καλοκαίρι και την έγκριση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, να προχωρήσει απρόσκοπτα στο καταστροφικό της έργο.
Μετά από συγκέντρωση πλήθους κατοίκων – από το κοντινό στις Σκουριές χωριό της Μ. Παναγίας, αλλά και από την Ιερισσό- οι οποίοι αγωνίζονται ενάντια στα σχέδια της εταιρείας, οι εργασίες του συνεργείου σταματούν.
Το μεσημέρι της ίδιας μέρας, η »Ελληνικός Χρυσός» -σε μια επιχείρηση τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κατοίκων- μεταφέρει υποχρεωτικά με τα λεωφορεία της εκατοντάδες εργαζόμενους από το μεταλλείο των Μαύρων Πετρών στις Σκουριές, εκεί όπου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι μερικές δεκάδες κατοίκων από τη Μ. Παναγιά. Αυτή η ενορχηστρωμένη από την εταιρεία επιχείρηση, που υλοποιείται με τη συνεργασία τοπικών δημοτικών παραγόντων και ιδιαίτερα του δημάρχου Χρ. Πάχτα καθώς και της αστυνομίας, έχει σαν κατάληξη την τραμπούκικη επίθεση ανθρώπων της εταιρείας εναντίον των αγωνιζόμενων κατοίκων και αποτέλεσμα συμπλοκές με πολλούς τραυματίες, μεταξύ των οποίων ένας 48χρονος κάτοικος της Μεγ. Παναγιάς που μεταφέρθηκε βαρύτατα τραυματισμένος στο νοσοκομείο.
Το φυλάκιο του αγώνα που είχε κατασκευαστεί από τους κατοίκους στις Σκουριές για την προστασία του βουνού καταστράφηκε από τους ανθρώπους της «Ελληνικός Χρυσός» και στη θέση του η εταιρεία εγκατέστησε ένα δικό της κοντέϊνερ. Επιπλέον εγκατέστησε συνεργεία της και σε άλλα σημεία του Κάκαβου, επιβάλλοντας καθεστώς κατοχής στο βουνό και απαγορεύοντας ουσιαστικά την πρόσβασης στους κατοίκους.
Είναι φανερό ότι μετά την απόπειρα δημιουργίας «συναινετικού» κλίματος στην περιοχή μέσω μιας διαδικασίας «τοπικών διαβουλεύσεων» η οποία απέτυχε παταγωδώς κάτω από το βάρος των μαζικών κινητοποιήσεων των κατοίκων της Ιερισσού και της Μ. Παναγίας πριν από ένα και πλέον χρόνο, η εταιρεία καταφεύγει στην τακτική τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κατοίκων.
Πρόκειται για μια τακτική που δε βασίζεται -προς το παρόν τουλάχιστον- στην ισχυρή παρουσία δυνάμεων καταστολής- άλλωστε το παράδειγμα του αγώνα των κατοίκων της Βαρβάρας και της Ολυμπιάδας ενάντια στην εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στη δεκαετία του 1990 αποδεικνύει ότι κανένα επενδυτικό σχέδιο δε μπορεί να υλοποιηθεί μέσα σε περιβάλλον έντασης της κρατικής καταστολής και διαρκών συγκρούσεων.
Η τακτική που υιοθετεί η εταιρεία αποσκοπεί στην πρόκληση συνθηκών διχασμού των τοπικών κοινωνιών, προκειμένου αφενός μεν να απομονώσει και να τρομοκρατήσει όσους αγωνίζονται ενάντια στα σχέδιά της, κατηγορώντας τους για το διχαστικό κλίμα που η ίδια δημιουργεί, και αφετέρου, να παρουσιάσει το καταστροφικό της έργο ως «σανίδα σωτηρίας» για την περιοχή, επισείοντας τη δαμόκλειο σπάθη της ολοένα και πιο επισφαλούς επιβίωσης όσων κατοίκων από τα ορεινά χωριά της Β.Α. Χαλκιδικής εξαρτώνται από τα ήδη υπάρχοντα μεταλλεία.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η σθεναρή στάση των αγωνιζόμενων κατοίκων στα χωριά της Μ. Παναγίας και της Ιερισσού που δηλώνουν ότι θα αγωνιστούν με «κάθε πρόσφορο μέσο» και προχώρησαν στις 21 Μάρτη σε τριήμερη κατάληψη του Δημαρχείου στην Ιερισσό σπάζοντας το κλίμα τρομοκρατίας που επιχείρησε να επιβάλλει η εταιρεία, έχει ιδιαίτερη σημασία για την έκβαση του αγώνα ενάντια στους καταστροφικούς σχεδιασμούς της. Ενός αγώνα που θα επηρεάσει το μέλλον όχι μόνο της περιοχής τους, αλλά και άλλων περιοχών όπως εκείνες του Έβρου και της Ροδόπης, όπου σχεδιάζονται εξίσου καταστροφικές μεταλλευτικές δραστηριότητες.
Κι αυτός ο αγώνας μας αφορά όλους. Όλους όσοι παλεύουμε για την ανατροπή αυτού του βάρβαρου και αδιέξοδου πολιτικο-οικονομικού συστήματος που, μέσα στην κρίση του, επιδίδεται στην ολοένα και πιο φρενήρη λεηλασία της φύσης και στην ολοένα και πιο αποτρόπαιη εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας.
Οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι της Β.Α. Χαλκιδικής δεν είναι μόνοι τους. Να μεταφέρουμε παντού το μήνυμα της αντίστασης στην καταστροφή της φύσης και της κοινωνίας.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Πρωτοβουλία αγώνα για τη γη και την ελευθερία
Αθήνα, 22 Μάρτη 2012
*αφίσα συλλογικοτήτων που εκδόθηκε πέρσι το Μάρτη ενάντια στα σχεδια της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός από συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στον αγώνα ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
Για την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στις όχθες του Αχελώου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων από 10 έως 15 Αυγούστου 2011
Ύστερα από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων τα τελευταία χρόνια σε Αθήνα, Άρτα, Πάτρα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα, Ηγουμενίτσα και άλλες πόλεις, πραγματοποιήθηκε ξανά για πέμπτη χρονιά, στις όχθες του Αχελώου στη Μεσοχώρα, η Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα με τη συμμετοχή δεκάδων αγωνιστών από πολλές διαφορετικές περιοχές.
Η Συνάντηση ξεκίνησε την Τετάρτη 10 Αυγούστου με παρεμβάσεις στο χωριό, τη δημιουργία χώρου με ενημερωτικό -έντυπο και φωτογραφικό- υλικό από στιγμές αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου, αλλά και γενικότερα από κινητοποιήσεις ενάντια στην επίθεση που δέχονται διάφορες περιοχές του φυσικού κόσμου από το κράτος και το κεφάλαιο. Ήδη από την προηγούμενη μέρα (9 Αυγούστου), αρκετοί σύντροφοι και συντρόφισσες βρέθηκαν στη Μεσοχώρα προπαγανδίζοντας στη γύρω περιοχή με αφίσες την επικείμενη κινητοποίηση αλλά και προετοιμάζοντας το χώρο που υποδέχεται τους κατασκηνωτές τα τελευταία χρόνια.
Καθημερινά, η Αυτόνομη Συνάντηση πραγματοποιούσε την ανοιχτή της συνέλευση στην όχθη του ποταμού και εκεί, συλλογικά, λαμβάνονταν όλες οι αποφάσεις για τις κινήσεις των επόμενων ημερών, καθώς και για ζητήματα λειτουργίας του χώρου που μας φιλοξένησε (φαγητό, καθαριότητα κλπ.).
Την Πέμπτη 11 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην πλατεία της Μεσοχώρας η καλεσμένη προβολή βίντεο για τον Αχελώο και ευρύτερα για την ολοένα και εντεινόμενη επίθεση που δέχεται το φυσικό περιβάλλον τα τελευταία χρόνια μέσα από το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης. Από νωρίς το απόγευμα είχε στηθεί μικροφωνική όπου διαβάζονταν το κείμενο της Αυτόνομης Συνάντησης, ενώ αναρτήθηκαν και δύο πανό τα οποία παρέμειναν εκεί όλο το επόμενο διάστημα. Το ένα έγραφε “ο πολιτισμός της μόλυνσης δεν καθαρίζεται, ανατρέπεται”, ενώ το άλλο “ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή – ο Αχελώος θα νικήσει”. Η προβολή κράτησε ως τις 11.30 το βράδι περίπου με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου.
Την επομένη, Παρασκευή 12 του μήνα, ομάδα συντρόφων κινήθηκε προς την περιοχή της Μεσούντας, 35 χλμ. μακριά από τη Μεσοχώρα, επιδιώκοντας να γνωρίσει από κοντά ένα διαφορετικό κομμάτι του ποταμού. Αρκετοί μάλιστα σύντροφοι και συντρόφισσες κινήθηκαν μέσω ενός μονοπατιού και ύστερα από μια ώρα περίπου περιήγησης στο βουνό, έφτασαν στο σημείο όπου σκοτώθηκε ο καπετάνιος του ΕΛ.Α.Σ, Άρης Βελουχιώτης.
Το Σάββατο 13 Αυγούστου, ορισμένοι σύντροφοι ξεκίνησαν από τη Μεσοχώρα και ανέβηκαν μερικά χιλιόμετρα βορειότερα, διασχίζοντας τον ποταμό, ερχόμενοι από κοντά σε επαφή με το εξαιρετικής ομορφιάς φυσικό περιβάλλον που τον περιβάλλει αλλά και με τα πρώτα σημάδια αποψίλωσης των παρόχθιων δασών. Ήδη από την περυσινή παρέμβαση είχε παρατηρηθεί πως οι αποψιλώσεις αυτές έχουν φτάσει σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τη Μεσοχώρα.
Την Κυριακή, στις 14 του μήνα υπήρχε από τις 10 το πρωί συγκέντρωση στο χωριό όπου μοιράστηκαν αρκετά κείμενα σε ντόπιους, ενώ γύρω στις 12 το μεσημέρι και ύστερα από παρέμβαση-πρόσκληση στη διαδήλωση σε κατοίκους που εκείνη την ώρα πραγματοποιούσαν συνέλευση του συνδέσμου κατακλυζομένων Μεσοχώρας, ξεκίνησε κομβόι μηχανών και αυτοκινήτων προς το φράγμα για να πραγματοποιήσει συγκέντρωση στο χώρο όπου συντελείται η καταστροφή. Περίπου 150 άτομα, ανάμεσα τους και αρκετοί κάτοικοι του χωριού, συμμετείχαν στη συγκέντρωση στην οποία υπήρχε αρκετός παλμός, φωνάχτηκαν συνθήματα ενάντια στην “πράσινη” ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου, ενώ είχε στηθεί μικροφωνική και μοιράζονταν κείμενα σε διερχόμενα αυτοκίνητα. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν ισχυρή, με τρεις διμοιρίες ΜΑΤ να βρίσκονται παραταγμένες σε κοντινή απόσταση από τους συγκεντρωμένους. Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε γύρω στις 2 το μεσημέρι.
Τέλος, τη Δευτέρα 15 Αυγούστου σύντροφοι πραγματοποίησαν ανάβαση στην κοντινή κορυφή του βουνού “Αυγό”, σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 1.500 μέτρων, πραγματοποιώντας ακόμα μια επαφή με το εξαιρετικά σπάνιο και πλούσιο φυσικό περιβάλλον της περιοχής της νότιας Πίνδου.
Για μια ακόμη χρονιά, φέτος, καμιά από τις υπόλοιπες συνιστώσες του ευρύτερου αγώνα ενάντια την εκτροπή και τα φράγματα του Αχελώου, ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης δε βρέθηκε στις όχθες του ποταμού αγωνιζόμενη για να υπερασπίσει την ύπαρξη του από τις αδηφάγες ορέξεις του κράτους και της ΔΕΗ. Εμφανής ήταν άλλωστε και η γενικότερη αδιαφορία πολλών μεσοχωριτών για την υπόθεση αυτή. Για μας, αυτή η λογική της παραίτησης και του εφησυχασμού, της εμπιστοσύνης σε αποφάσεις θεσμικών δικαστηρίων και σε διαμεσολαβητικούς μηχανισμούς είναι ότι πιο επικίνδυνο και αυτοκαταστροφικό μπορεί να συναντήσει μπροστά του ο κοινωνικός αγώνας που εκτυλίσσεται συλλογικά, οριζόντια κι από τα κάτω για την υπεράσπιση της φύσης και των τοπικών κοινωνιών από τις καταστρεπτικές βλέψεις των κρατικών και καπιταλιστικών συμφερόντων. Η αποδυνάμωση αυτού του αγώνα δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να συντελεστεί. Ακόμα κι αν ορισμένοι φορείς του είτε έχουν αδρανοποιηθεί είτε σφυρίζουν αδιάφορα, με την παρουσία μας στο ίδιο το σημείο των φραγμάτων και της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού αλλά και συνολικά, μέσα από την ανάδειξη του ζητήματος κατά τόπους με πολύμορφες εκδηλώσεις και δράσεις, επιδιώκουμε την όξυνση, τη ριζοσπαστικοποίση και εν τέλει την αναζωπύρωση του ίδιου του αγώνα, μιας και παρά τις όποιες εξαγγελίες για το αντίθετο, είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρίες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου που πραγματοποιήθηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Σε τελική ανάλυση, ο αγώνας ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται διαρκώς σε κάθε γωνιά της χώρας όπου υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται στην επέλαση του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών πάνω στη φύση και την κοινωνία. Συμπλέκεται με μια σειρά από άλλους αγώνες ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης από τη ΒΑ Χαλκιδική μέχρι το Τυμπάκι της Κρήτης και από την Πάρνηθα και τον Αμβρακικό, μέχρι τη Λευκίμμη και την Κερατέα. Αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα προάσπισης του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας από τη βάρβαρη επίθεση που δέχονται από τον καπιταλισμό και το κράτος, του αγώνα για τη γη και την ελευθερία…
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ
Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
Αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
Πάτρα, 17 Αυγούστου 2011
*Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τη συντρόφισσα Σ.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΑΣ
Αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται η καλεσμένη από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα παρέμβαση – συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας, απο 100-150 συντρόφους και συντροφισσες και με την συμμετοχή κατοίκων. Υπάρχει αρκετός παλμός, φωνάζονται συνθήματα ενώ έχει στηθεί μικροφωνική και μοιράζονται κείμενα σε διερχόμενα αυτοκίνητα.
Ενάντια στην “πράσινη ανάπτυξη”, τα φράγματα και την εκτροπή ο ποταμός Αχελώος θα νικήσει.
Τίτλοι τέλους στον Αχελώο(;)… Η εκτροπή προχωρά(;)
Αν και εκκρεμεί από το ΣτΕ απόφαση για τη συνέχιση ή μη των έργων και παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων και των πολιτικών συλλογικοτήτων αποφασίσθηκε η ολοκλήρωση των έργων εκτροπής και οργανώνεται η διαχείριση των νερών (της εκτροπής) προς τη Θεσσαλία.
Η συνέχιση των έργων εκτροπής καθώς και η διαχείρηση των νερών είναι παράνομή από κάθε άποψη το ίδιο και οι θεσμικές παραινέσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Τις τελευταίες ημέρες διαμορφώθηκε ένα κλίμα πίεσης που απέδωσε εκτός από επιχειρηματολογία νομιμοποίησης και μία ξεχωριστή δημοπράτηση που κρύβει το έγκλημα της εκτροπής. Σε δημοσίευμα τρικαλινού ΜΜΕ μαθαίνουμε ότι ολοκληρώθηκε δημοπράτηση έργων στήριξης σε σύραγγες των έργων εκτροπής πολλών εκατομμυρίων ευρώ που θα ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ το εργο της έκτροπής, στο Μουζάκι. Καλούνται δε και εδώ είναι η είδηση, οι αρχές και οι θεσμοί των περιοχών που θα εκτραπεί το ποτάμι του Αχελώου να προχωρήσουν σε μελέτες για τα έργα διάθεσης/διαχείρισης των νερών του ποταμού φτιάχνοντας δίκτυα με σωλήνες, κανάλια κλπ . Δημιουργούν τετελεσμένα έχοντας πλάτη ένα διεφθαρμένο ολοκληρωτικό καθεστώς που ενθαρρύνει τις διαστροφές των κάθε είδους εργολάβων – ιδιωτών και όχι μόνο .
Στην πλευρά της Ήπειρου , νυν βλαχοδήμαρχος πρώην αντιτρομοκρατηκαριος συνεργάτης της Αμερικάνικης πρεσβείας (βλχς δήμαρχος Πηγών) δίνει συνέντευξη σε γνωστή εφημερίδα. Καλεί (εγκαλώντας ως χωροφύλακας), σε απόφαση (προφανώς πολιτική) «προσωρινής παρέμβασης για να συντηρηθούν τα έργα». Εγκαλεί μάλιστα το ΣτΕ γιατί με την απόφαση της διακοπής των εργασιών για περιβαλλοντικούς λόγους και τη διακοπή των έργων προκαλούνται μεγαλύτερα ..περιβαλλοντικά προβλήματα!!!!!!.
Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο στους ίδιους χρόνους για να δικαιολογήσουν τόσο τον ακρωτηριασμό της Πίνδου όσο και την έναρξη της εκτροπής που θα αφήσει τεράστια κέρδη για τους εργολάβους/πολυεθνικές της διαχείρισης των νερών και της ενέργειας.
Οργανώνουν οι μεγαλοσχήμονες εργολάβοι τα τσιράκια τους και τα έβγαλαν στην πιάτσα. Τώρα που είναι ακόμη κρατική η ΔΕΗ να ολοκληρώσει τα έργα ούτος ώστε όταν κάποιοι τη λεηλατήσουν να βρουν στο κομπόδεμά τους τόσο την ενεργειακή παραγωγή των Υδροηλεκτρικών(πχ Μεσοχώρας) οσο και της εκμετάλλευσης του νερού(εκτροπή) ….
Όλοι αυτοί προχωρουν, εργολάβοι, πολυεθνικές , ντόπιο πολιτικό προσωπικό της εξουσίας… Η καταστροφή και η λεηλασία θα είναι για όλα αυτά τα ανδρείκελα, εργαλεία κέρδους και συνεχώς αυξανόμενης εκμετάλλευσης για όλους εμάς.
Οι κοινωνίες θα περιορίζονται σε αυστηρά ελεγχόμενα ασυλοποιημένα συστήματα χωρίς οι άνθρωποι να έχουν πρόσβαση σε τίποτε από το φυσικό τους χώρο που μετατρέπεται αργά και σταθερά σε απόκοσμες “βιομηχανίες” όπου θα χάνεται κάθε συνάφεια με τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες..
Αυτές τις ημέρες συνεχίζονται οι αντιστάσεις στη Μεσοχώρα, χώρο αντίστασης στα φαραωνικά έργα, στους σχεδιασμούς της διαστροφής στον Αχελώο … Την Πέμπτη πρώτη ημέρα των εκδηλώσεων έγινε προβολή ντοκιμαντέρ ενώ την Κυριακή οργανώνεται πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας.
Οι παρεμβάσεις/αντιστάσεις είναι συνεχείς και η παρουσία όλων μας είναι πολιτικά σημαντική, μιας και απέναντί μας βρίσκονται με ξεκάθαρο ενιαίο λόγο και στόχο ένα συμπαγές σύστημα εξουσίας που αποτελείται τόσο από μηχανισμούς και θεσμούς του Κράτους όσο και γιγαντιαίων μηχανισμών του Κεφαλαίου που έχουν προγράψει τις ζωές μας, την ελευθερία μας, τη Γη όλων μας….
Όλα συνεχίζονται…
Αναρχική συλλογικότητα της εφημερίδας ”Γκιλοτίνα”
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ (10-15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ)
Πήραμε τους δρόμους και τις πλατείες…
να πάρουμε και τα βουνά και τα ποτάμια!
Από τη Λευκίμμη, την Κερατέα και το Αποπηγάδι Κρήτης μέχρι την Πάρνηθα, τη Β.Α. Χαλκιδική, τον Καλαμά και τον Αχελώο, η φύση είναι στο στόχαστρο της λεηλασίας και της καταστροφής από το κράτος και το κεφάλαιο.
ΑΥΤΟΝΟMΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ
ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ 10-15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2011
Κατασκήνωση στις όχθες του Αχελώου, ανοιχτές συνελεύσεις και παρεμβάσεις, προβολή βίντεο και έκθεση υλικού από αγώνες για τη φύση, περιηγήσεις στον ποταμό, στη Μεσοχώρα και τη Μεσούντα, και πεζοπορία στις κορφές της Πίνδου…
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
Πέμπτη 11 Αυγούστου,
9 μ.μ. προβολή βίντεο για τον Αχελώο στην πλατεία της Μεσοχώρας
Κυριακή 14 Αυγούστου,
11 π.μ. συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος (Πάτρα), κατάληψη “κελί της ελευθερίας” (Ηγουμενίτσα), σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα, την Καρδίτσα, Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα)
Συγκέντρωση-Πορεία στα Τρίκαλα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου
Συγκέντρωση-Πορεία ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου
Τρίτη 9/8/11 – 20:00 , συγκέντρωση στην Πεζογέφυρα Ασκληπιού – Τρίκαλα
Ακολουθούν προβολές και μουσικό party
ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ, ΣΤΟ ΠΗΛΙΟ, ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟ ΠΟΤΑΜΟ
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ
Αναρχική ομάδα ΠΥΡΑΚΑΝΘΟΣ , σύντροφοι-συντρόφισσες από Λάρισα και Καρδίτσα
Για την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο, Μεσοχώρα Τρικάλων 10 – 15 Αυγούστου 2011
ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ
«…και έτσι λένε ότι έχουμε έρθει σ’ αυτή τη γη για να καταστρέψουμε τον κόσμο. Λένε ότι οι άνεμοι όντως ρημάζουν τα σπίτια, και κόβουν τα δέντρα, και η φλόγα τα καίει, αλλά εμείς αφανίζουμε τα πάντα, κατατρώμε τη γη, αλλάζουμε την κοίτη των ποταμών, ποτέ δεν ησυχάζουμε, ποτέ δεν ξαποσταίνουμε, αλλά πάντα τρέχουμε εδώ κι εκεί, ψάχνοντας χρυσό και ασήμι, ποτέ δεν ικανοποιούμαστε, και μετά ριψοκινδυνεύουμε γι’ αυτά, κάνουμε πολέμους, βρίζουμε, ποτέ δεν λέμε την αλήθεια και τους έχουμε στερήσει τα αναγκαία προς το ζην»
GirolamoBenzoni, Ιστορία του Νέου Κόσμου, 1565
Επιχειρώντας να περιγράψουμε συνοπτικά την κατεύθυνση και στόχευση του πολιτικοοικονομικού συστήματος σήμερα, σε συνθήκες «κρίσης» και αναδιάρθρωσής του, σε σχέση με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και συνολικότερα την εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, δανειζόμαστε τα λόγια τουsubcomandanteMarcos: «Για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές δεν καταφεύγουν μόνο στη μείωση του κόστους παραγωγής ή στην αύξηση των τιμών της πώλησης των εμπορευμάτων. Αυτό είναι βέβαιο αλλά ελλιπές. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ακόμη μορφές: μία είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η άλλη είναι η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και μία ακόμη είναι το άνοιγμα νέων αγορών. Η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και το άνοιγμα νέων αγορών επιτυγχάνεται τώρα με την κατάκτηση και επανακατάκτηση γεωγραφικών περιοχών και κοινωνικών χώρων που προηγουμένως δεν είχαν ενδιαφέρον για το κεφάλαιο. Παραδοσιακές γνώσεις και κώδικες γενετικής μαζί με φυσικούς πόρους όπως το νερό, τα δάση κι ο αέρας μετατρέπονται τώρα σε εμπορεύματα ήδη ανοιχτών ή προς δημιουργία αγορών.»(Δεκέμβρης 2007)
Μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική πραγματικότητα σήμερα, η αναδιάρθρωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Καθώς επίσης και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου ώστε να αρθούν οποιεσδήποτε θεσμικές δεσμεύσεις υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία της δασικής έκτασης, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.α. «Ο Νόμος του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, “Fast Track” (Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης)*, καθορίζει πλέον ευέλικτες διαδικασίες για τηγρήγορη έκδοση αδειών υλοποίησης επενδύσεων στην Ελλάδα, σε τομείς που αφορούν στη βιομηχανία, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην υψηλή τεχνολογία και στην καινοτομία, συμπεριλαμβανομένων και των επενδύσεων που εντάσσονται στον επενδυτικό Νόμο». (*”ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ”, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ, αρ. φύλλου 122, 21/07/09). Πρόκειται για την δημιουργία συνθηκών ανεξέλεγκτης λεηλασίας και καταστροφής της φύσης στο όνομα της κρατικής – καπιταλιστικής ανάπτυξης που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «πράσινη» και σε «περιόδους κρίσης» εμφανίζεται ως υπόθεση εθνικού συμφέροντος. «Για χώρες όπως η Ελλάδα η πράσινη ανάπτυξη είναι μονόδρομος», ( Γ. Παπανδρέου). Οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας που επιβάλλονται από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά σε παγκόσμιο επίπεδο, επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τόσο του ανθρώπου όσο και συνολικά του φυσικού κόσμου, φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτες κλιματικές αλλαγές και περιβαλλοντική κρίση.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του Αχελώου και της λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς δεν δικαιολογεί καμία επανάπαυση και ολιγωρία εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων. Όπως άλλωστε δήλωσε μέσα στο 2010 ο υπουργός υποδομών Δ. Ρέππας: «η εκτροπή θα έχει ολοκληρωθεί τα επόμενα τρία χρόνια». Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρίες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί και επίσης, παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε. Σήμερα εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους όρους εκκένωσης του χωριού της Μεσοχώρας και μετεγκατάστασης των κατοίκων της, οι οποίες έχουν σταματήσει χάρη στις αντιδράσεις των ίδιων, καθώς και δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου. Συγκεκριμένα εκκρεμεί η απάντηση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Γενάρη του 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Απάντηση που αναμένεται να εκδοθεί μέχρι το τέλος του 2011 και θα καθορίσει την έγκριση ή μη από το Σ.τ.Ε του έργου μεταφοράς υδάτων από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη – βάση της συμβατότητας του έργου με την ευρωπαϊκή νομοθεσία-.
Εδώ να σημειώσουμε ότι τα δυο τελευταία χρόνια επιχειρείται ο διαχωρισμός, του αποπερατωμένου σήμερα φράγματος της Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής του Αχελώου και εντείνεται η προπαγάνδα περί «πράσινης ενέργειας», που έχει εξαπολύσει το υπουργείο περιβάλλοντος, ώστε να μπει άμεσα σε λειτουργία ως «πράσινο» Υ/Η έργο το επόμενο διάστημα. Έτσι ανεξάρτητα με την έκβαση που θα έχει η υπόθεση της εκτροπής του ποταμού προς τον θεσσαλικό κάμπο -γεγονός που καθορίζεται από πλήθος πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων στην Θεσσαλία αλλά και από τους όρους αναδιάρθρωσης συνολικά του αγροτικού μοντέλου παραγωγής στη χώρα- θα είναι καταστρεπτικές οι συνέπειες και από αυτήν κάθε αυτήν την εμφανιζόμενη σήμερα ως αυτοτελή, λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας (και στο μέλλον του φράγματος της Συκιάς), αφού ο τεχνητός ταμιευτήρας που θα σχηματιστεί θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρος της χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου. Ειδικά σήμερα, η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους έτσι όπως εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο ενάντια στη φύση και την κοινωνία αλλά και η συγκεκριμένη επιλογή ως υπουργού Περιβάλλοντος του Γ. Παπακωνσταντίνου που έφερε στη χώρα το Μνημόνιο της Τρόϊκας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ), δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας των προθέσεών του για τον Αχελώο. Το κράτος και οι εργολάβοι για μια ακόμη φορά θα κάνουν ο,τιδήποτε -είτε εντός είτε πέραν της υπάρχουσας νομοθεσίας- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες. Και επιπλέον πέραν του Αχελώου, έχουν αναγγελθεί ήδη και μια σειρά άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών στα περισσότερα ορεινά συγκροτήματα, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.
Εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές – χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Και παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εν τέλει να αδρανοποιείται με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.
Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες, όπως ήταν η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου Περιβάλλοντος, οδηγώντας στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου. Διεκδίκηση που εκφράστηκε από την Πανελλαδική Κίνηση κατά της εκτροπής του Αχελώου κι άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων τον Ιούλη του 2009 : «Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να ανατραπεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως αυτό το υπουργείο Περιβάλλοντος που δεν έχουμε. Το υπουργείο που θα προστατεύσει το νερό ως φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία και όχι ως οικονομικό πλούτο για λίγους». Μια αυταπάτη που πολύ σύντομα γκρεμίστηκε οδηγώντας τους φορείς της σε αδιέξοδο καθώς μετά τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009 θεσπίστηκε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και η τότε υπουργός Τ. Μπιρμπίλη ανακοίνωσε στις αρχές του 2010 την καταδικαστική απόφαση του κράτους για την κοιλάδα του Αχελώου και το χωριό της Μεσοχώρας «Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.».
Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.
Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων τα τελευταία χρόνια σε Αθήνα, Άρτα, Πάτρα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα, Ηγουμενίτσα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για πέμπτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα.
Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ,
Αύγουστος 2011
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ – ΑΓΡΙΝΙΟ
Ενημέρωση σχετικά με την επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού και τις τελευταίες εξελιξεις.
Συζήτηση για την αυτόνομη συνάντηση αγώνα 10-15 Αυγούστου στη Μεσοχώρα.
Προβολή του βίντεο ο ποταμός αχελώος και στιγμές αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του.
Graffiti jam από Α-killa.
Συναυλία με τους: 45, los kopritos και φίλους.
Παρασκευή 29 Ιούλη 2011, στο Δ. Πάρκο Αγρινίου, ώρα 9:00μμ
Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι, Αγρίνιο
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
Πλησιάζει η μέρα, 24 Μάη 2011, που θα συζητηθούν στο ΔΕΚ (Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) τα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Ιανουαρίου 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Και από αυτήν την απόφαση θα εξαρτηθούν πολλά για τη συνέχιση ή όχι των έργων της εκτροπής του Αχελώου που έχουν προς το παρόν τουλάχιστον σταματήσει. Ωστόσο δεν θα έπρεπε οι αγωνιζόμενοι τόσο για τη σωτηρία του ποταμού, όσο του περιβάλλοντα ορεινού χώρου και των τοπικών κοινωνιών να επαναπαύονται και να ολιγωρούν καθώς σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένη η προσπάθεια του κράτους εδώ και δεκαετίες να εκμεταλλευτεί με κάθε τρόπο τον Αχελώο, κατασκευάζοντας ένα σύμπλεγμα από φαραωνικά φράγματα, εργοστάσια και σήραγγες και καταστρέφοντας τον σε όλο το μήκος του άνω ρου του . Έργα που έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί όπως αυτά στη Μεσοχώρα ή είναι ημιτελή όπως αυτά στη Συκιά και από οποία το κράτος σε κάθε περίπτωση δεν θα παραιτηθεί εύκολα.
Τα κυριότερα έργα της εκτροπής του Αχελώου που εκτελούνταν μέχρι πρόσφατα και έχουν προσωρινά ανασταλεί με απόφαση του ΣτΕ είναι το φράγμα της Συκιάς που κατασκευάζεται από τη Μηχανική ΑΕ και η σήραγγα εκτροπής που κατασκευάζεται από την ιταλική εταιρία Impregilo S.p.A.
Ο Αχελώος είναι ο δεύτερος σε μήκος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από το όρος Λάκμος (Περιστέρι) στην οροσειρά της Πίνδου νοτιοδυτικά του Μετσόβου και μετά από μια διαδρομή 255 χιλιομέτρων εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, σχηματίζοντας με τις προσχώσεις του εκτεταμένο δέλτα και τα νησιά Εχινάδες. Κατά τη διαδρομή του στον κάτω ρου του φράσσεται από μεγάλα Υ/Η φράγματα σχηματίζοντας τις τεχνητές λίμνες των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου.
Η εκτροπή του ποταμού Αχελώου στη Θεσσαλία αποτελεί ένα σχεδιασμό που χρονολογείται από πολλές δεκαετίες και είναι δυνατή με φαραωνικά τεχνικά έργα που ξεκίνησαν προ εικοσιπενταετίας. Για τα έργα αυτά συντάχθηκαν 3 μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και εκδόθηκαν 2 πράξεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων εκ των οποίων η πρώτη αφορούσε στα φράγματα και τους ταμιευτήρες στο φυσικό ρου του Αχελώου και η δεύτερη στη σήραγγα εκτροπής, στα φράγματα και στους ταμιευτήρες στις θέσεις Πύλη και Μουζάκι. Οι δύο πράξεις αυτές ακυρώθηκαν από το ΣτΕ και εκπονήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ το 1995 νέα συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εκτροπή του ποταμού Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Στη μελέτη αυτή μελετήθηκαν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του συνολικού έργου της εκτροπής του Αχελώου και επί πλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός των έργων και η ποσότητα του νερού που εκτρέπεται από 1.100 σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως.
Το ισχύοντα σήμερα εργα εκτροπής είναι :
Το φράγμα της Μεσοχώρας πλησίον του ομώνυμου οικισμού μέρος του οποίου θα κατακλυσθεί μετά την πλήρωση του Ταμιευτήρα.
Η σήραγγα προσαγωγής από τον Ταμιευτήρα Μεσοχώρας – στο Υ/Η Σταθμό Γλύστρας.
Το φράγμα Συκιάς και ο ομώνυμος Υδροηλεκτρικός Σταθμός.
Η σήραγγα εκτροπής του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία μήκους 17,5 χλμ. με υδροληψία στον Ταμιευτήρα Συκιάς.
Ο Υ/Η Σταθμός Πευκόφυτου στην έξοδο της Σήραγγας Εκτροπής.
Το Αναρρυθμιστικό έργο του Ταμιευτήρα Μαυροματίου.
Ο αρχικός σχεδιασμός του έργου προέβλεπε εκτρεπόμενη ποσότητα νερού προς τη Θεσσαλία ίση με 1.100 εκατ. κυβ. μέτρα ετησίως και δημοπρατήθηκε το 1988. Τον Μάρτιο του 1993 υπογράφηκε σύμβαση, η οποία όμως αφορούσε μόνο τα έργα κεφαλής. Το αποτέλεσμα του ανωτέρω διαγωνισμού όμως ακυρώθηκε τον Ιούνιο του 1994, μετά από σχετικές ακυρωτικές αποφάσεις του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, που αφορούσαν τις Κοινές Υπουργικές Aποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Το ΥΠΕΧΩΔΕ μετά την απόφαση του ΣτΕ και εκπόνησε νέα συνολική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκτροπή του Αχελώου ποταμού στη Θεσσαλία και επιπλέον τροποποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός, σε τρόπο ώστε η εκτρεπόμενη ποσότητα ύδατος προς τη Θεσσαλία να μειωθεί σε 600 εκατ. κυβικά μέτρα ετησίως. Με νέα απόφασή της του έτους 2000, η Ολομέλεια του ΣτΕ ακύρωσε την Κοινή Υπουργική Απόφαση των Περιβαλλοντικών όρων της εκτροπής με την αιτιολογία ότι δεν ερευνήθηκαν εναλλακτικές λύσεις ως προς τον αριθμό, το μέγεθος και τη διάρθρωση των έργων που είναι απαραίτητα. Το έτος 2001, το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. εκπόνησε «Συμπληρωματική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων». Το 2005 η Ολομέλεια του ΣτΕ με επίκληση του νόμου 1739/1987, για εκπόνηση και έγκριση σχεδίων διαχείρισης νερών ακύρωσε την Κοινή Υποτργική Απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων των έργων. Τον Ιούλιο του 2006 ψηφίσθηκαν από την Ολομέλεια της Βουλής δύο τροπολογίες του τότε υπουργού Σουφλιά οι οποίες άνοιξαν το δρόμο για το προσπέρασμα των αποφάσεων του ΣτΕ και την ολοκλήρωση των έργων της εκτροπής του Αχελώου με δεδομένο ότι σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ: «Έχει εκπονηθεί ήδη το εθνικό σχέδιο διαχείρισης νερών από το Υπ. Ανάπτυξης στο οποίο αναφέρονται ρητά και προβλέπεται η υλοποίηση των έργων μερικής εκτροπής του π. Αχελώου προς την Θεσσαλία. Έχουν ήδη υλοποιηθεί μέχρι σήμερα έργα για την μερική εκτροπή του Αχελώου συνολικού ύψους άνω των 500 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα έχει κατασκευασθεί σχεδόν πλήρως το έργο Μεσοχώρας, μεγάλο μέρος της σήραγγας εκτροπής, καθώς και σημαντικά έργα στο φράγμα Συκιάς. Τα έργα αυτά, άρα και τα κονδύλια που διατέθηκαν δεν αποδίδουν σήμερα κανένα απολύτως όφελος στην εθνική οικονομία, διότι το έργο δεν λειτουργεί.»
Σήμερα το έργο του φράγματος της Μεσοχώρας έχει ολοκληρωθεί αλλά εκκρεμούν οι απαλλοτριώσεις των εκτάσεων που θα πλημμυρισθούν και έχουν σταματήσει χάρη στις αγωνιστικές και δικαστικές αντιδράσεις του κατοίκων .
Τα έργα στο φράγμα της Συκιάς, παραμένουν ημιτελή ενώ έχουν πραγματοποιηθεί γιγαντιαίες καταστροφικές εκσκαφές στα πρανή των αντερεισμάτων. Στη σήραγγα εκτροπής, συνολικού μήκους έχει διανοιχτεί το μεγαλύτερο μέρος και απομένουν για να ολοκληρωθεί περίπου 5 χλμ.. Έχει σαν σημείο εκκίνησης το χωριό Πετρωτό και καταλήγει στο Πευκόφυτο, σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό Μουζάκι. Στο πέρας της σήραγγας θα κατασκευασθεί ο ΥΗ Σταθμός Πευκοφύτου για την ενεργειακή εκμετάλλευση της εκτρεπόμενης ποσότητας νερού. Τα δύο κρίσιμα έργα για την εκτροπή του Αχελώου, το φράγμα της Συκιάς και η σήρραγγα εκτροπής, εφόσον επιτραπεί η ολοκλήρωσή τους, θα είναι έτοιμα σε 3-4 χρόνια. Στο μεταξύ όμως θα μπορούσε, όπως επιδιώκεται από το ΥΠΕΚΑ και τη ΔΕΗ, εφόσον επιτραπεί από το ΣτΕ, να γίνει η πλήρωση του Ταμιευτήρα της Μεσοχώρας, με καταστροφικές συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή, και να λειτουργήσει ο Η/Υ Σταθμός της Γλύστρας.
Bλέπε επίσης, Αχελώος: Απόφαση του ΣτΕ για «έργα αποκατάστασης» στην σήραγγα εκτροπής http://squathost.com/strefis/?p=1178
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ!
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ,
εξαπολύουν τους δολοφονικούς μηχανισμούς καταστολής απέναντι σε μια κοινωνία που αγωνίζεται ενάντια στην υποτίμηση της ζωής της, την “πράσινη” ανάπτυξη και τα συμφέροντα του Μπόμπολα.
Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θρυμματίζει το δημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος και καταδεικνύει την αντικοινωνική φύση του κράτους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ
Η αντίσταση έξω απο τους θεσμούς, τη διαμεσολάβηση το παραγοντισμό και τ συμφέροντα, είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση.
Αυτός ο αγώνας για την υπεράσπιση του φυσικού περιβάλλοντος είναι αγώνας ενάντια στο κράτος καιτ ο κεφάλαιο. Ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την καταστολή, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχικη ομάδα “δυσήνιος ίππος” / Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα και την Αθήνα, αναρχική συλλογικότητα “κύκλος της φωτιάς” / Αθήνα, κατάληψη “κελί της ελευθερίας” / Ηγουμενίτσα.
ΑΦΙΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΣΤΗ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Το ιδεολόγημα της ανάπτυξης -με ή χωρίς τον προσδιορισμό “πράσινη”- προβάλλεται ως η “εθνοσωτήριος” λύση ώστε να εκβιαστεί η συναίνεση για την υλοποίηση ενός πλήθους “μεγάλων έργων” με ολέθριες συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο.
Ένα τέτοιο καταστροφικό έργο είναι αυτό που προωθεί η πολυεθνική “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” (θυγατρική της EUROPEAN GOLDFIELDS και της ΕΛΛΑΚΤΩΡ συμφερόντων Μπόμπολα) στην Β.Α. Χαλκιδική.Τα σχέδια της εταιρείας προβλέπουν την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού,τη δημιουργία νέων εργοστασίων μικτών θειούχων μεταλλευμάτων και παραγωγής θειικού οξέος, τεράστιες λεκάνες απόθεσης τοξικών αποβλήτων σε περιοχές ήδη επιβαρυμένες από μεταλλευτική δραστηριότητα δεκαετιών, ενώ στην τοποθεσία Σκουριές προβλέπεται το άνοιγμα ενός τεράστιου κρατήρα διαμέτρου 700 μέτρων και βάθους 220 μέτρων στην καρδιά του βουνού Κάκκαβος για επιφανειακές εξορύξεις κοιτασμάτων.
Ενάντια στα σχέδια κράτους και εργολάβων έχουν ξεσηκωθεί οι κάτοικοι της Μεγάλης Παναγίας της Ιερισσού και άλλων χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής. Άλλωστε και στο παρελθόν ο μαχητικός και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων στα χωριά της Ολυμπιάδας και της Βαρβάρας καθώς και αλληλέγγυων αγωνιστών ήταν αυτός που σταμάτησε τα σχέδια της εταιρείας TVX GOLD για εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στην περιοχή του Στρυμονικού Κόλπου.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ,ΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ,ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Πρωτοβουλία αγώνα για τη γη και την ελευθερία /Αθήνα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος/ Πάτρα, κατάληψη κελί ελευθερίας/Ηγουμενίτσα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πυράκανθος/Τρίκαλα
κείμενο της Πρωτοβουλίας Αγώνα από το Λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία σχετικά με την υπόθεση των χρυσοφόρων εκμεταλλεύσεων στη ΒΑ Χαλκιδική… εδώ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
Την Κυριακή 28 Νοέμβρη έγινε στο Παράρτημα στην Πάτρα εκδήλωση που διοργανώθηκε από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα ενάντια στην “πράσινη” ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο 3ημερου εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκε σε Άρτα, Αγρίνιο και Πάτρα εν όψει της εκδίκασης την Τετάρτη 8 Δεκέμβρη στα Τρίκαλα της υπόθεσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μεσοχώρας από τη ΔΕΗ. Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή ενός βίντεο (20′) αναφορικά με τη λεηλασία και την καταστροφή του φυσικού κόσμου σε παγκόσμιο επίπεδο από τον καπιταλισμό και το κράτος, ενώ ακολούθησε ενημέρωση σχετικά με την εξέλιξη των έργων εκτροπής και τον αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου που από το 2007 και μετά έχει αναζωπυρωθεί. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε μια σύντομη εισήγηση σχετικά με την “πράσινη” ανάπτυξη ως το βασικό ιδεολόγημα που χρησιμοποιεί σήμερα η παγκόσμια κυριαρχία στην κατεύθυνση της λεηλασίας καθε γωνιάς του πλανήτη και ακολούθησε συζήτηση σχετικά με την αναγκαιότητα όξυνσης και διεύρυνσης του αγώνα για την προάσπιση του φυσικού κόσμου, μακριά από καθε είδους διαμεσολαβήσεις και θεσμικούς μηχανισμούς που επιδιώκουν την αμβλυνση και την αναδίπλωση του. Στο τέλος, σύντροφοι από την Ηγουμενίτσα μας ενημέρωσαν για τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα που το τελευταίο διαστημα στην περιοχή τους έιναι ιδιαίτερα οξυμμένο.
ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ
H «πράσινη» ανάπτυξη είναι η συνέχιση της
καταστροφής και της λεηλασίας της φύσης με άλλο όνομα
Ένα από τα βασικά ιδεολογήματα της κυριαρχίας στην προσπάθεια της για την απρόσκοπτη και αδιάκοπη εκμετάλλευση και λεηλασία της κοινωνίας και του φυσικού κόσμου, είναι αυτό της ανάπτυξης. Ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες λέξεις όπως πρόοδος, ανάπλαση, αξιοποίηση και ανάπτυξη εντοπίζονται σε καθημερινή βάση στη ρητορική της κυριαρχίας και αποσκοπούν στην καθυπόταξη της κοινωνίας μπροστά στα έκδηλα εγκλήματα που πραγματώνει καθημερινά η παγκόσμια κυριαρχία σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και των ανθρώπινων πολιτισμών. Παράλληλα, και όχι τυχαία, η έννοια ανάπτυξη συνεπάγεται και έναν ακόμα διαχωρισμό. Χωρίζει τον πλανήτη σε δύο μεγάλα στρατόπεδα. Από τη μια τα ανεπτυγμένα κράτη της Δύσης και από την άλλη η υποανάπτυκτη Ανατολή, Αφρική και Λ. Αμερική που πρέπει πάση θυσία να αναπτυχθούν. Με λίγα λόγια ανοίγει το δρόμο για την νομιμοποίηση της λεηλασίας σε οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό επίπεδο στο σύνολο της καπιταλιστικής περιφέρειας.
Στο όνομα της ανάπτυξης λοιπόν έχουν συντελεστεί τα μεγαλύτερα οικολογικά εγκλήματα, τα οποία σχεδόν πάντα συνοδεύονται από την υποβάθμιση της ζωή των ανθρώπων και την παράλληλη αύξηση των υπερκερδών του κεφαλαίου. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας και το λιώσιμο των πάγων εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου, τις αποψιλώσεις τεράστιων δασικών εκτάσεων, την τρύπα του όζοντος κ.α. που για τους κυρίαρχους αποτελούν απλά παράπλευρες απώλειες που υποστηρίζουν τον ένα και μοναδικό στόχο της “συνεχούς” και “αειφόρου” ανάπτυξης. Για να αντιμετωπίσει τις μαζικές αντιστάσεις που ξεσπούν παγκόσμια ενάντια στην ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή που πραγματοποιείται στο όνομα της ανάπτυξης, η κυριαρχία είναι αναγκασμένη να εφεύρει και να προωθήσει κοινωνικά μέσω των ιδεολογικών μηχανισμών της ένα ακόμα ενισχυτικό ιδεολόγημα το οποίο θα καταφέρει να επουλώσει τις ρηγματώσεις που έχουν προκαλέσει στον κοινωνικό ιστό τα τερατουργήματα της αναπτυξιακής πολιτικής του κράτους και των αφεντικών. Πρόκειται για το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης που κινείται στην ίδια κατεύθυνση με το ευρύτερο αναπτυξιακό όχημα, το καλύπτει όμως με ένα πράσινο περιτύλιγμα, με μια δήθεν εκλογικευμένη, φιλική προς το περιβάλλον ανάπτυξη και επιχειρεί έτσι να εξουδετερώσει τις όποιες αναταράξεις εμφανίζονται στο πεδίο απόσπασης της κοινωνικής συναίνεσης.
Οι στόχοι του εν λόγω κυριαρχικού ιδεολογήματος είναι διπλοί:αφενός να διαχειριστεί και να περιορίσει τους όποιους κραδασμούς δημιουργεί στο σύστημα η οικολογική κρίση και αφετέρου να διασφαλίσει ένα εγγενές χαρακτηριστικό του κεφαλαίου που είναι η συνεχής κινητικότητα του. Έτσι λοιπόν, από τη μια έχουμε την εμφάνιση κάθε είδους οικολογικά ευαισθητοποιημένων φορέων -κόμματα όλων των αποχρώσεων, καθεστωτικά μίντια, βιομηχανίες, τράπεζες και επιστήμονες- που μέσα από μια διαρκώς αυξανόμενη προπαγάνδα τους επιχειρούν να μας πείσουν για την ύπαρξη και τη λειτουργικότητα του πράσινου καπιταλισμού, ενώ από την άλλη παρατηρούμε την ανάδυση μιας καινούργιας πράσινης βιομηχανίας που έχει έρθει για να λεηλατήσει ότι άφησε όρθιο το σύστημα μέχρι σήμερα. Τώρα, δίπλα στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, τις αποψιλώσεις των δασών και τις αμμοληψίες, έρχονται να προστεθούν νέα πεδία όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ο ήλιος, η γη, ο αέρας, τα φυτά, οι θάλασσες, οι λίμνες και τα ποτάμια μετατρέπονται σε τεράστιες βιομηχανίες άντλησης ενέργειας με αποκλειστικό γνώμονα την αύξηση του κέρδους μεγάλων κατασκευαστικών και ενεργειακών λόμπι που για να ικανοποιήσουν τις αδηφάγες ορέξεις τους είναι έτοιμοι να μην αφήσουν ούτε μια γωνιά του πλανήτη ανεκμετάλλευτη ενισχύοντας τη λογική της απόλυτης κυριαρχίας του καπιταλισμού πάνω στη φύση και τον άνθρωπο με όρους κέρδους. Στο πλαίσιο αυτό, τεράστιες καλλιεργήσιμες εκτάσεις παύουν να υφίστανται και μετατρέπονται σε φωτοβολταϊκά πάρκα είτε σε εκτάσεις καλλιέργειας ειδικών φυτών για την παραγωγή βιοκαυσίμων, δίπλα στις λίμνες και τα ποτάμια ξεφυτρώνουν γιγαντιαία υδροηλεκτρικά εργοστάσια οι κορφές των βουνών κατακλύζονται από ατελείωτους τσιμεντένιους ογκόλιθους που συνιστούν τα αιολικά πάρκα. Μέσα από την προώθηση των πράσινων-εναλλακτικών μορφών ενέργειας η κυριαρχία εξυπηρετεί δύο βασικές επιδιώξεις της. Πρώτον, το άνοιγμα σε νέες ενεργειακές αγορές για να εξυπηρετούνται οι ολοένα και αυξανόμενες ενεργειακές απαιτήσεις των βιομηχανικών κολοσσών της Δύσης και δεύτερον η απόκτηση ενεργειακής ανεξαρτησία από πετρελαιοπαραγωγά κράτη με τα οποία δεν διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις και μπορούν ανά πάσα στιγμή να θέσουν σε κίνδυνο την καπιταλιστική αναπαραγωγή. Στην ουσία, εκείνο που καταφέρνουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι να ανοίξουν νέους επενδυτικούς ορίζοντες για το κεφάλαιο, ικανοποιώντας παράλληλα και το αίτημα για λιγότερη περιβαλλοντική μόλυνση. Το κατά πόσο βέβαια ικανοποιούν ένα τέτοιο αίτημα θα το δούμε παρακάτω.
Tο παράδειγμα των αιολικών πάρκων
Τα αιολικά πάρκα είναι μεγάλες βιομηχανικές εγκαταστάσεις που έχουν ολέθριες επιπτώσεις όταν εγκαθίστανται σε ευαίσθητα φυσικά οικοσυστήματα, όπως είναι οι δρυμοί, τα δάση, οι δασικές εκτάσεις, τα μικρά νησιά, οι περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, οι προστατευόμενες, κ.λπ.Η εγκατάσταση ενός αιολικού πάρκου απαιτεί σωρεία “υποδομών” καταστροφικών για το περιβάλλον: για να μεταφερθούν οι γιγάντιες ανεμογεννήτριες (μια ανεμογεννήτρια 3 MW έχει ύψος ιστού 100 μ. περίπου και 45 μ. ακτίνα φτερωτής, συνολικά 135 μ. ύψος, όσο δηλ. ένας ουρανοξύστης 45 ορόφων) στη θέση εγκατάστασης, ξυρίζονται δάση, χτίζονται γέφυρες, ανοίγονται τεράστιοι δρόμοι, κόβονται δέντρα, το τοπίο αλλάζει ριζικά. Κατασκευάζονται μετεωρολογικοί πύργοι, ηλεκτρικοί υποσταθμοί μεταβολής τάσης (10-12 στρέμματα ο καθένας, για τα μεγάλα πάρκα), οικίσκοι επί οικίσκων συνεργείων, επιτηρητών, εργοταξίων και άπειρες ηλεκτρικές γραμμές, ρημάζοντας κυριολεκτικά παρθένες περιοχές και σημαντικά οικοσυστήματα. Παράλληλα οι ίδιες οι ανεμογεννήτριες με το θόρυβο που εκπέμπουν, τον τεράστιο όγκο που καταλαμβάνουν σε περιοχές διαταράσσουν τη χλωρίδα και την πανίδα τους (οι ανεμογεννήτριες μόνο στην περιοχή της Καλιφόρνιας σκοτώνουν κατά μέσο όρο 200-300 γεράκια, και 40-60 χρυσαετούς ετησίως, ενώ έχει εκτιμηθεί ότι 7.000 αποδημητικά πουλιά το χρόνο σκοτώνονται από αιολικούς στοβιλοκινητήρες στη νότια Καλιφόρνια), ενώ αλλάζουν ριζικά και το φυσικό τοπίο, αφού τεράστιες παρθένες εκτάσεις όπως τα βουνα και τα δάση μετατρέπονται σε βιομηχανικές μονάδες παραγωγής ενέργειας με υποσταθμούς και γραμμές μεταφοράς της αιολικής ενέργειας. Ο χρόνος ζωής ενός αιολικού πάρκου εκτιμάται στα 20-25 χρόνια, μετά το πέρας των οποίων θα είναι ένα απέραντο νεκροταφείο παλιοσιδηρικών, με τα βουνά φορτωμένα με χιλιάδες τόνους μπετόν και χιλιάδες μέτρα υπόγειων και υπέργειων καλωδιώσεων. Τέλος μέχρι και το επιχείρημα περί καταπολέμησης της ανεργίας δεν στέκει αφού θα φέρουν καίριο πλήγμα στην κτηνοτροφία και σε όλους αυτούς που εργάζονται και ζουν από το δάσος. Να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο αιολικό «πάρκο» στην Ευρώπη έχει τρεις μόνιμους υπαλλήλους.
Από την άλλη αμφιλεγόμενο παραμένει το κατά πόσο η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και πιο συγκεκριμένα της αιολικής συμβάλλει καθοριστικά στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Για παράδειγμα, ένα αιολικό πάρκο που βρίσκεται στη Μ. Βρετανία μειώνει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 178.000 τόνους το χρόνο. Ακούγεται εντυπωσιακό, μέχρις ότου πληροφορηθεί κανείς ότι η πτήση ενός και μόνο τζάμπο, μέσα σε μία και μόνη ημέρα, από το Λονδίνο στο Μαϊάμι και πίσω στο Λονδίνο, απελευθερώνει αέρια που επιβαρύνουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τα οποία, σε ετήσια βάση, αντιστοιχούν σε 520.000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Δηλαδή, η καθημερινή πτήση από την Αγγλία προς την Αμερική απαιτεί την ύπαρξη τουλάχιστον 3 γιγαντιαίων αιολικών πάρκων. Ακόμα και αν τοποθετηθούν 25.000 ανεμογεννήτριες οι ρύποι σε διοξείδιο του άνθρακα και διοξείδιο του θείου θα παραμείνουν κατά 99,93%.
Το μανιφέστο 100 Γερμανών καθηγητών και διανοουμένων σχετικά με την αιολική ενέργεια αναφέρει: η ικανότητα παραγωγής ενέργειας από τον άνεμο είναι συγκριτικά χαμηλή. Οι ανεμογεννήτριες με επιφάνεια πτερυγίων ίσων με το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, παράγουν μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό της ενέργειας που παράγει ένας συμβατός σταθμός. Έτσι με περισσότερες από 5.000 ανεμογεννήτριες στη Γερμανία, παράγεται λιγότερο από το 1% του απαιτούμενου ηλεκτρισμού. Στη Μ. Βρετανία, θα χρειαζόντουσαν 14.400 ανεμογεννήτριες για να παραχθεί το 4,4% του ηλεκτρικού ρεύματος και 32.700 για να παράγουμε το 10%. Οι δείκτες μόλυνσης είναι παρόμοιοι για τον ίδιο λόγο. Η συνεισφορά της αιολικής ενέργειας προς αποφυγή του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι περίπου 1 έως 2 τοις χιλίοις.
Συμπερασματικά
Είναι εμφανές ότι το ιδεολόγημα της ανάπτυξης -πράσινης και μη- αποτελεί μια από τις βασικές αντιφάσεις του συστήματος που αναπόφευκτα το οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του. Ο καπιταλισμός όσο κι αν προσπαθεί να πείσει για το αντίθετο είναι το πολιτικοοικονομικό εκείνο σύστημα που έχοντας ως μόνο σκοπό το κέρδος δε διστάζει να προξενήσει ανυπολόγιστες, μη αναστρέψιμες οικολογικές καταστροφές, όχι μόνο στις βιομηχανικές πόλεις, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη, διαταράσσοντας ριζικά τη ισορροπία των οικοσυστημάτων.Και αν για τις κοινωνικές αντιστάσεις που δημιουργούνται κατά καιρούς εξαιτίας της επέλασης των αφεντικών σε όλα τα επίπεδα, ως λύση θα μπορούσε να θεωρηθεί η ένταση της καταστολής και του ελέγχου, η ίδια λύση δεν επαρκεί για την καταστροφή του πλανήτη και για τον ορατό κίνδυνο που τίθεται πλέον σχετικά με την ίδια τη δυνατότητα επιβίωσης σ’ αυτόν. Όσο για τις δήθεν πράσινες πολιτικές και τα οικολογικά αισθήματα της κυριαρχίας, αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από απέλπιδες προσπάθειες επιβίωσης του ίδιου κυριαρχικού μοντέλου που καθημερινά καταστρέφει τον άνθρωπο και τη φύση κι αν δεν ανατραπεί γρήγορα θα αφανίσει τα πάντα στο πέρασμα του.
Ο αγώνας ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης και των ανθρώπινων κοινωνιών, είναι αγώνας ενάντια στο σύστημα που τις γεννά. Στον καπιταλισμό και το κράτος!
αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
Πάτρα, Νοέμβρης 2010
ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΑΡΤΑ, ΑΓΡΙΝΙΟ, ΠΑΤΡΑ — 26,27,28 ΝΟΕΜΒΡΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ “ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ”, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
με προβολές βίντεο ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου.
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ
για το ιδεολόγημα της “πράσινης ανάπτυξης” ως δούρειο ίππο για τη συνέχιση και κλιμάκωση της λεηλασίας της δημόσιας γής απο το κράτος και το κεφάλαιο.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ
αναφορικά με την αντίσταση στην επιχειρούμενη ολοκληρωτική καταστροφή του άνω Αχελώου και την πορεία των έργων.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ
“ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ 2007-2010″, στιγμές αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου.
ΑΡΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΝΟΕΜΒΡΗ,
ΩΡΑ 19.00 ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΑΓΡΙΝΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΝΟΕΜΒΡΗ,
ΩΡΑ 19.00 ΣΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ (Δασκαλοπούλου Α, πάροδος 3)
ΠΑΤΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΝΟΕΜΒΡΗ,
ΩΡΑ 19.00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ
(αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” /Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα, πρωτοβουλία αγώνα απο το λόφο του Στρέφη για τη γη και την ελευθερία / Αθήνα)
ENHMEΡΩΣΗ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 2ΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΑΓΩΝΑ
Το Σάββατο 30 και την Κυριακή 31 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα 2ήμερο εκδηλώσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ενάντια στην καταστοφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας, στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου και στο ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης, με τη συμμετοχή αρκετών αγωνιστών από διάφορες περιοχές του ελλαδικού χώρου.
Την πρώτη μέρα έγινε ενημέρωση από συντρόφους της ΑΣΑ για τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου, για τις παρεμβάσεις και τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές (Λάρισα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Γιάννενα, Καρδίτσα, Πάτρα, Αθήνα, Μυτιλήνη κ.α.) αλλά και την εβδομαδιαία συνάντηση στις όχθες του ποταμού, στη Μεσοχώρα Τρικάλων που φέτος πραγματοποιήθηκε απο τις 4 έως τις 10 Αυγούστου. Ακολούθησε συζήτηση σχετικά με την αναγκαιότητα συνέχισης και όξυνσης του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου έξω και ενάντια από τους θεσμούς εξουσίας -τοπικούς και κεντρικούς- αλλά και μακρία από την επίδειξη οποιασδήποτε εμπιστοσύνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τις μέχρι τώρα αρνητικές για την εξέλιξη του έργου αποφάσεις του, μιας και μια τέτοια λογική οδηγεί τον ίδια τον αγώνα στην αναδίπλωση, την εξασθένιση και τελικά την ίδια του την αυτοδιάλυση.
Τη δέυτεη μέρα, η εκδήλωση ξεκίνησε με ενημερώσεις συντρόφων και πρωτοβουλιών αγώνα για αντιστάσεις που ξεσπούν ενάντια στην επέλαση της ανάπτυξης. Από την Πάρνηθα, τον Υμηττό και τον Αμβρακικό, μέχρι τον Αστακό, το Αποπηγάδι Χανίων, τον αυτοδιαχειρζόμενο Αγρό στο Καματερό, τη Νάξο κ.α. Ακολούθησε συζήτηση σχετικά με το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης, το οποίο στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο τίθεται ως αιχμή στα καταστροφικά σχέδια επέλασης του καπιταλισμού και του κράτους πάνω στο φυσικό κόσμο και τους ελεύθερους χώρους.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
Μπροσούρα που εκδόθηκε από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα τον Οκτώβρη του 2010 με αφορμή το 2ήμερο εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα ενάντια στην καταστοφή και τη λεηλασία της φύσης και της κοινωνίας, στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου και στο ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης.
H Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου είναι μια αυτοοργανωμένη κινηματική διαδικασία συντονισμού, με την συμμετοχή συντρόφων και συντροφισσών από διάφορα μέρη της ελλάδας. Από το 2007 μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί πλήθος δράσεων για την προάσπιση του ποταμού Αχελώου, και ευρύτερα ενάντια στη λεηλασία της φύσης από την κρατική-καπιταλιστική ανάπτυξη, σε διάφορεςπόλεις και με τη συμμετοχή ολοένα και περισσότερων αγωνιστών/τριων.
Η έκδοση του παρόντος εντύπου αποφασίστηκε το καλοκαίρι του 2010 στις όχθες του ποταμού στη Μεσοχώρα Τρικάλων, στη συνέλευση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα, στα πλαίσια της συνέχισης των δράσεών της. Σκοπός είναι να καταγραφεί η μέχρι τώρα διαδρομή της συνάντησης αυτής, να αποτελέσει εργαλείο και βάση στα χέρια ανθρώπων που θα θελήσουν να πλαισιώσουν τον αγώνα αυτό στη συνέχεια του, καθώς και ένα χρήσιμο αρχειακό κινηματικό υλικό. Αφορμή στάθηκε επίσης το 2μερο εκδηλώσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στην Αθήνα στις 30-31 Οκτώβρη 2010.
*το έντυπο τυπώθηκε στην τυπογραφική κολεκτίβα Rotta στην Αθήνα, σε 1500 αντίτυπα. Διανέμεται σε εκδηλώσεις της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα και σε στέκια, καταλήψεις και πολιτικούς χώρους, χωρίς αντίτιμο
http://axeloosasa.squat.gr/ — axel.asa@hotmail.com
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ
ΜΕΣΟΧΩΡA ΤΡΙΚAΛΩΝ, 4-10 AΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010
«Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.» T. Μπιρμπίλη
Aυτά δήλωσε η υπουργός περιβάλλοντος στα μέσα Ιουλίου 2010 αναφορικά με το έγκλημα κατά του οικοσυστήματος του Aχελώου από το σύμπλεγμα των φαραωνικών κατασκευαστικών έργων στον άνω ρου του και την ολοκληρωτική καταστροφή του από την επιχειρούμενη εκτροπή του ποταμού στη Θεσσαλία. Διαπραγματεύονται μόνο την ποσότητα του νερού που θα εκτραπεί χωρίς αναφορά στην καταστροφή του οικοσυστήματος του ποταμού από τις πηγές του στην νότια Πίνδο μέχρι το δέλτα των εκβολών του στο Ιόνιο.
Ο Aχελώος διαμορφώνει στις περιοχές που διατρέχει με τα νερά του εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα μοναδικό οικοσύστημα με πολύ πλούσια βιοποικιλότητα σε χλωρίδα και πανίδα, οι οποία είναι άμεσα εξαρτώμενη από τη φυσική ροή του. Είναι σημαντικότατος παράγοντας για την ποιότητα της ζωής των παρόχθιων κοινωνιών και ευρύτερα των περιμετρικών αστικών κέντρων.
Μετά τις επεμβάσεις που δέχτηκε ο κάτω ρους του Aχελώου τα τελευταία χρόνια με τη δημιουργία φραγμάτων-τεράτων, τη ρίψη αποβλήτων από μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις καθώς και μπάζων, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα από την βιομηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή, τον εγκιβωτισμό μεγάλου μέρους του, η ¨πράσινη¨ ανάπτυξη των φραγμάτων και της εκτροπής στον άνω ρου του ποταμού έρχεται να ολοκληρώσει την καταστροφή. Να δώσει τη χαριστική βολή στον Aχελώο, κλιμακώνοντας τη λεηλασία του.
Οι κεφαλαιοκράτες, με όχημα το ιδεολόγημα της ¨πράσινης¨ ανάπτυξης, συνεχίζουν την καταστροφική επέλασή τους αδιαφορώντας για τις συνέπειες στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία. Μετρούν σε ευρώ την υπεραξία από τη λεηλασία και ετοιμάζουν το νέο κύμα της ολοκληρωτικής τους επίθεσης στη φύση και τον άνθρωπο.
Σε καιρούς κρίσης του καπιταλισμού, τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά προβάλλουν ως διέξοδο το απατηλό ιδεολόγημα της πράσινης ανάπτυξης, με σκοπό τη συνέχιση και όξυνση της λεηλασίας της φύσης και της κοινωνίας, την αναδιάρθρωση του κράτους και της οικονομίας, υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.
Aυτή η χωρίς προηγούμενο επίθεση που ήδη οργανώνεται θα μετατρέψει σε πεδία καταστροφής δάση, βουνά, λίμνες, θάλασσες, ποτάμια, σε όλη τη χωρά. Η αποικιοκρατία του κεφαλαίου στη δημόσια γη, σε κάθε γωνιά του πλανήτη, θα σπείρει το θάνατο και την εξαθλίωση στις τοπικές κοινωνίες ενώ η συμμορία των υπερεθνικών αφεντικών μακριά από αυτές τις συνέπειες θα καρπώνεται τον πλούτο από τη λεηλασία. Aπό τη μια, τα δισεκατομμύρια των πολυεθνικών θα συσσωρεύονται και θα κεφαλαιοποιούνται, ενώ από την άλλη η κοινωνία, βυθισμένη στον εργασιακό μεσαίωνα, θα παράγει μέσα στις σύγχρονες συνθήκες δουλείας όλο αυτόν τον πλούτο.
Σήμερα, τα ήδη υπάρχοντα έργα της εκτροπής του Aχελώου, η ολοκλήρωση των οποίων έχει σταματήσει μέχρι τώρα τέσσερις φορές από το Συμβούλιο της Επικρατείας, παρουσιάζονται ως έργα «πράσινης» ανάπτυξης. Στην ουσία, οι μεγαλοκατασκευαστικές εταιρείες, ως κατακτητές, λεηλατούν τα πάντα υπό την προστασία του κράτους, μοιράζοντας στα μικροσυμφέροντα μέρος από το μεγάλο φαγοπότι και στους ντόπιους πληθυσμούς υποσχέσεις.
Και εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές-χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφάλαιου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της.
Παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Aντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού. Aντίθετα, μια λογική που θέλει τον αγώνα να αυτοπεριορίζεται και να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής όπου μέχρι σήμερα εκδηλωνόταν, θεωρούμε ότι σαφώς ανακόπτει τη δυναμική του, καθιστώντας την επιλογή αυτή ολέθρια, ένα βήμα πριν παραδεχτεί μια ήττα που αυτή η ίδια προκαλεί.
Οι κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Νομαρχία) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές που καλλιεργούν αυταπάτες -όπως η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου περιβάλλοντος- και οδηγούν στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου.
Aπό τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.
Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων όλο το χρόνο σε Aθήνα, Πάτρα, Γιάννενα, Aγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για τέταρτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην αυτόνομη συνάντηση αγώνα.
ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ ΠΡAΣΙΝΗ AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA
ΚAΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ AΧΕΛΩΟΥ
ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛAΣΙA
AΓΩΝAΣ ΓΙA ΤΗ ΓΗ ΚAΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙA
Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα
