Με αφορμή τη δολοφονία του 29χρονου Θανάση Λαζανά και τα όσα ακολούθησαν…
Τα ξημερώματα του Σαββάτου 19 Μάη, δολοφονήθηκε από 3 μετανάστες στην περιοχή Κρύα Ιτεών της Πάτρας, ο 29χρονος Θανάσης Λαζανάς. Εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, και ύστερα από τη λειτουργία του καινούργιου λιμανιού της Πάτρας στην ευρύτερη περιοχή του νοτίου διαμερίσματος, πλήθος μεταναστών κινούνται και ζουν στην περιοχή προσπαθώντας να βρουν μια ευκαιρία να μπουν σε κάποιο από τα πλοία που οδηγούν στην Ιταλία και από εκεί να κατευθυνθούν προς τη βόρεια και δυτική Ευρώπη. Οι μετανάστες, στην πλειοψηφία τους, ζουν στο παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής στο οποίο έχουν δημιουργήσει έναν πρόχειρο καταυλισμό για να μπορέσουν κατά κύριο λόγο να προστατευτούν από τις καιρικές συνθήκες. Ο εν λόγω καταυλισμός έχει αποτελέσει στόχο των κατασταλτικών αρχών ουκ ολίγες φορές το τελευταίο διάστημα (εμπρησμός, διακοπή υδροδότησης κλπ.), ενώ οι ίδιοι οι μετανάστες βιώνουν τα κυνηγητά, τους ξυλοδαρμούς και τις επιχειρήσεις-”σκούπα” της αστυνομίας σε καθημερινό επίπεδο. Παράλληλα, τα τοπικά μμε, μέσα από αλλεπάλληλα συκοφαντικά δημοσιεύματα, έχουν δημιουργήσει μια εικόνα στοχοποίησης για το συγκεκριμένο χώρο στρώνοντας κι αυτά με τη σειρά τους το έδαφος για την εκκένωση, πάνω από το οποίο θα περάσει ο φόβος, το μίσος και ο ρατσισμός. Η απόπειρα ρατσιστικού πογκρόμ που πραγματοποιήθηκε τις επόμενες μέρες και οι κανιβαλικές λογικές που αναπτύχθηκαν στο δρόμο μπροστά από την πύλη της Π-Π, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Η προέλευση, το κοινό σκούρο χρώμα και η κοινή κοινωνική συνθήκη ζωής των δραστών της δολοφονίας με τους κατοίκους του καταυλισμού, οδήγησε στη στοχοποίηση (τόσο από το κράτος, το παρακράτος και τα μμε όσο και από μια μερίδα των κατοίκων της περιοχής) όλων των εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζουν στην πειραϊκή πατραϊκή και στην απόδοση συλλογικής ευθύνης για ένα έγκλημα που δεν διέπραξαν από κοινού.
Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως για κανένα λόγο δεν χαρακτηρίζουμε την τοπική κοινωνία των Ιτεών ως ρατσιστική στο σύνολό της. Πρόκειται για μια από τις πιο φτωχές εργατικές γειτονιές της Πάτρας όπου οι κάτοικοι της ζουν εδώ και πολλά χρόνια σε συνθήκες ανεργίας και διαρκούς υποβάθμισης. Και ακριβώς αυτή την κατάσταση ήρθαν να εκμεταλλευτούν τα αποβράσματα της χρυσής αυγής με αφορμή τη δολοφονία του 29χρονου για να διαχύσουν το ρατσιστικό τους δηλητήριο και να προσπαθήσουν να αποκτήσουν κοινωνική νομιμοποίηση, κάτι που τελικά δεν κατάφεραν.
Σε αντίθεση με την καπιταλιστική ευμάρεια που επικρατούσε τα προηγούμενα χρόνια και κατά την οποία οι μετανάστες αποτελούσαν ένα χρήσιμο για τα αφεντικά, φθηνό και ελέγξιμο εργατικό δυναμικό, σήμερα, σε συνθήκες οξυμένης κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής κρίσης, οι μετανάστες έχουν πάψει πλέον σε μεγάλο βαθμό να είναι αναγκαίοι για το κεφάλαιο, μιας και το ρόλο του εφεδρικού στρατού εργασίας και του φθηνού εργατικού δυναμικού που προωθεί την αύξηση των καπιταλιστικών κερδών μπορεί πλέον κάλλιστα να τον παίξει και ο ντόπιος πληθυσμός.
Οι μετανάστες αντιμετωπίζονται πια από τον κυρίαρχο λόγο ως “εισβολείς που ήρθαν στη χώρα για να κλέψουν, να ρημάξουν και να σκοτώσουν” και σε βάρος τους αναπτύσσονται μια σειρά κατασταλτικών πολιτικών. Μέσα από τη θωράκιση των συνόρων (με την ευρωαστυνομία της FRONTEX, τα ναρκοπέδια και τους φράχτες) στο εξωτερικό όριο της Ευρωπης-φρούριο, αλλά και με τις συνεχείς επιχειρήσεις-”σκούπα”, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, τις απελάσεις και τη διάχυση του ρατσιστικού λόγου και της λογικής του “διαίρει και βασίλευε” στο εσωτερικό, επιχειρείται η κοινωνική απομόνωση των μεταναστών, προωθείται ο κοινωνικός κανιβαλισμός και αποπροσανατολίζεται η κοινωνική οργή ούτως ώστε να μην στραφεί σε βάρος των πραγματικών υπεύθυνων για την καθημερινή λεηλασία των ζωών μας.
Σε καμιά περίπτωση δε θέλουμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας. Είναι γεγονός πως η υπερσυσσώρευση χιλιάδων άνεργων και πεινασμένων ανθρώπων σε περιοχές που ευνοείται η δημιουργία “γκέτο”, είτε αυτές είναι καταυλισμοί είτε γειτονιές στο κέντρο των πόλεων, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα που είναι έτοιμο να εκραγεί και πολλές φορές το κάνει. Οι μετανάστες, αφού εκδιώχθηκαν βίαια από τις περιοχές τους εξαιτίας της δυστυχίας, της φτώχειας και των πολέμων που διεξάγει η παγκόσμια κυριαρχία και αφού επιβίωσαν -οι πιο τυχεροί- από βέβαιο πνιγμό στα σαπιοκάραβα που τους μεταφέρουν στο Αιγαίο και θάνατο από τις νάρκες στα σύνορα του Έβρου, έφτασαν στο εσωτερικό του Δυτικού κόσμου και αποτελούν ουσιαστικά μια στρατιά ανέργων, εξαναγκασμένων να κερδίσουν την επιβίωση τους μέσα στις ασφυκτικές συνθήκες ομηρίας που επιβάλλουν τα αφεντικά. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες εξαθλίωσης και στυγνής εκμετάλλευσης είναι επόμενο να εμφανίζονται φαινόμενα αντικοινωνικών συμπεριφορών και κανιβαλισμού που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα συνύπαρξης τα οποία πολλές φορές οξύνονται και από την παρουσία της μαφίας (εμπόριο ναρκωτικών, λευκής σαρκός και δουλεμπόριο), ντόπιας και ξένης, η οποία διεξάγεται σε συνεργασία με τον κρατικό μηχανισμό και αποτελεί μια από τις πιο επικερδείς επιχειρήσεις του καπιταλισμού. Όπως και να ‘χει, πρέπει να γίνει σαφές ότι το να είναι κανείς μετανάστης δεν αποτελεί ούτε κάποιου είδους ιδιώνυμο αδίκημα που ευνοεί την εκ των προτέρων εγκληματοποίηση του, ούτε από την άλλη κάποιον καθαγιαστικό τίτλο που κάθε του συμπεριφορά γίνεται άκριτα αποδεκτή. Όλοι κρινόμαστε από τις πράξεις μας…
Εκείνο όμως που προέχει να δούμε όλοι, πριν οδηγηθούμε σε εύκολα συμπεράσματα, είναι το ποιοι πραγματικά ευθύνονται για τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται σήμερα όλοι οι καταπιεσμένοι και να στοχοποιήσουμε με τη σειρά μας το κοινωνικό και πολιτικό σύστημα που γεννάει τη φτώχεια, τον πόλεμο, την εξαθλίωση και το θάνατο. Γιατί δεν μπορεί να στρεφόμαστε ενάντια στο διπλανό μας, να εχθρευόμαστε τον άλλο καταπιεσμένο και εκμεταλλευόμενο επειδή έχει διαφορετικό χρώμα, άλλη εθνική καταγωγή και μιλάει άλλη γλώσσα, αλλά μόνο σε όσους δημιούργησαν αυτό τον κόσμο με τέτοιους όρους ώστε να διασφαλίζεται πλήρως η διαιώνιση της κερδοφορίας και της εξουσίας τους.
Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η λύση βρίσκεται μόνο στη συλλογικοποίηση, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση όλων των από τα κάτω. Στη συνειδητοποίηση της κοινής ταξικής μας θέσης και της ανάγκης αρμονικής και ελεύθερης συνύπαρξης όλων με γνώμονα την αλληλοβοήθεια και τον αλληλοσεβασμό, μακριά από τον καπιταλισμό και το κράτος του, τους θεσμικούς και μη θιασώτες της διαμεσολάβησης και του αλληλοσπαραγμού. Για τη δημιουργία κοινών ταξικών και κοινωνικών σχέσεων ντόπιων και ξένων και για την ανάπτυξη ενός συλλογικού και συντροφικού αγώνα ενάντια στους καθημερινούς μας δυνάστες, στον καπιταλισμό και το κράτος…
Ενάντια στα ρατσιστικά πογκρόμ, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές από όπου και αν προέρχονται…
Στον πόλεμο των φτωχών, ο μόνος κερδισμένος είναι το κράτος, τα αφεντικά και οι υπερεθνικοί τους σύμμαχοι…
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας
αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
Πάτρα, 26 Μάη 2012
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Η αναρχική Στέλλα Αντωνίου συνελήφθη στις 4 Δεκέμβρη 2010 σε μια “αντιτρομοκρατική” επιχείρηση της αστυνομίας και από τότε, εδώ και 16 μήνες, βρίσκεται προφυλακισμένη, κατηγορούμενη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Το σαθρό και κατασκευασμένο κατηγορητήριο που την εμπλέκει στην υπόθεση δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να δικαιολογήσει την προφυλάκιση της, τη στιγμή μάλιστα που έχει ήδη υποβάλλει 4 αιτήσεις αποφυλάκισης εξαιτίας πολύ σοβαρών λόγων υγείας που αντιμετωπίζει και που επιδεινώνονται λόγω της παραμονής της στη φυλακή. Στην πραγματικότητα βέβαια, η παράταση της προφυλάκισης της συντρόφισσας είναι μια ξεκάθαρα εκδικητική στάση των διωκτικών και κατασταλτικών μηχανισμών, εξαιτίας της πολιτικής της ταυτότητας ως αναρχικής και της μακροχρόνιας συμμετοχής της στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Αυτό είναι σαφές μιας και η Στέλλα δεν σταματά να αντιστέκεται ούτε μέσα από τις φυλακές, συμμετέχοντας και στηρίζοντας τους αγώνας των κρατουμένων για καλύτερες συνθήκες κράτησης.
Από τις 8 Μάρτη η Στέλλα Αντωνίου έχει καταθέσει μια ακόμα, την 5η κατά σειρά, αίτηση αποφυλάκισης, η εκδίκαση της οποίας ακόμα εκκρεμεί. Με δεδομένη τη σοβαρή κατάσταση της υγείας της και την καθημερινή της επιδείνωση στα κολαστήρια των φυλακών Κορυδαλλού, όπου σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να λάβει την εξειδικευμένη θεραπεία που απαιτείται, η παράταση της προφυλάκισης της συνιστά βασανιστήριο που απροκάλυπτα οδηγεί στη φυσική της εξόντωση.
Σε μια περίοδο που η κρίση του συστήματος οξύνεται και οι κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις πληθαίνουν, το κράτος θέτει στο στόχαστρο του τους αγωνιστές που βρίσκονται εδώ και πολλά χρονιά στις επάλξεις των κοινωνικών αγώνων σε μια απόπειρα εξόντωσης των πολιτικών του αντιπάλων σήμερα για να μπορέσει να διαχειριστεί καλύτερα τις εξεγέρσεις των καταπιεσμένων αύριο. Εκεί στοχεύουν οι χωρίς στοιχεία προφυλακίσεις αγωνιστών, οι προληπτικές προσαγωγές, η επιβολή εξοντωτικών χρηματικών εγγυήσεων, η κοινωνική διαπόμπευση ανθρώπων μέσω της δημοσίευσης των προσώπων τους στον τύπο και τα μμε. Όμως ούτε μέσα από τις κατασταλτικές του επιχειρήσεις, ούτε μέσα από την αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης μέσα από τις εκλογές θα μπορέσει το καθεστώς να βγει αλώβητο. Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, οι αδιαμεσολάβητοι και αχειραγώγητοι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες, η ρήξη με το κράτος, τα αφεντικά και τους συμμάχους σε κάθε πεδίο εκδήλωσης των επιθέσεων τους θα ανατρέψει αυτό το σάπιο καθεστώς καταπίεσης και εκμετάλλευσης και θα ανοίξει το δρόμο για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
Αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ
Αυτοκόλλητο που κυκλοφόρησε από συντρόφους στην Πάτρα τον Απρίλη του 2010 και κολλήθηκε σε διάφορες περιοχές της χώρας. Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας δολοφονήθηκε από τα ένστολα σκυλιά του κράτους στις 10 Μάρτη 2010 στην περιοχή της Δάφνης στην Αθήνα. Ο Λάμπρος ήταν ένας από μας. Η μνήμη του θα ζεί στους αγώνες μας!
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΡΗ
Κείμενο που μοιράστηκε από την αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” στη μικροφωνική παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στο Παράρτημα το Σάββατο 3 Μάρτη καθώς και στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια τη Δευτέρα 5 Μάρτη το πρωί.
Η δίκη των 5 συλληφθέντων της διαδήλωσης της 7ης Μάρτη 2008 αναβλήθηκε τελικά εξαιτίας της απεργίας των δικηγόρων. Στη συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε έξω από τα δικαστήρια συμμετείχαν περίπου 50 σύντροφοι-ισσες. Επόμενο ραντεβού στις 7 Γενάρη 2013.
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΡΤΗ 2012
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΡΤΗ — 9πμ –ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
αφίσα από το ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΓΡΑΝΑΖΙ
αφίσα από το ΠΕΡΑΣΜΑ
αφίσα από τη συνέλευση ενάντια στην ταξική και κοινωνική ειρήνη ΟΔΟΦΡΑΓΜΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ “ΣΚΟΥΠΑ” ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΠΟΓΚΡΟΜ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΪΚΗΣ ΠΑΤΡΑΪΚΗΣ
Εδώ και μερικούς μήνες και ύστερα από την έναρξη λειτουργίας του καινούργιου λιμανιού στη νότια πλευρά της πόλης της Πάτρας, αρκετοί μετανάστες, προερχόμενοι κυρίως από το Αφγανιστάν, τη Σομαλία, το Σουδάν και χώρες της Βόρειας Αφρικής, έχουν εγκατασταθεί στο παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής, έναν χώρο εγκαταλελειμμένο εδώ και μια εικοσαετίας, ύστερα από το κλείσιμο των προβληματικών επιχειρήσεων στις αρχές της δεκαετίας του 90. Σήμερα, ανάμεσα σε μισογκρεμισμένα ντουβάρια και σκουριασμένα μηχανήματα, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούν με όσα μέσα διαθέτουν να οργανώσουν την καθημερινότητα τους και παράλληλα να περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία για να περάσουν σε κάποιο καράβι που κατευθύνεται προς την καπιταλιστική Δύση.
Μέσα σ’ αυτήν την καθημερινότητα, οι μετανάστες έχουν να αντιμετωπίσουν μια πολεμική συνθήκη που καλλιεργείται έντεχνα από ένα μέτωπο τοπικών και κεντρικών φορέων που έχουν βαλθεί να τους εξοντώσουν. Η αστυνομία, τα μέσα ενημέρωσης, ο δήμος Πατρέων και ο Οργανισμός Λιμένος, έχοντας τις δικές τους βλέψεις για την αξιοποίηση της περιοχής απέναντι από το νέο λιμάνι και μη βλέποντας σε καμιά περίπτωση με καλό μάτι την παρουσία των μεταναστών εκεί, έχουν ξεκινήσει μια ολοένα και εντεινόμενη στρατηγική εκδίωξης τους. Τα καθημερινά κυνηγητά, οι ξυλοδαρμοί και τα βασανιστήρια, οι ταπεινώσεις και οι εξευτελισμοί, οι εμπρησμοί των όποιων καταλυμάτων έχουν δημιουργήσει, οι δολοφονίες και οι επιχειρήσεις “σκούπα”, εκτεταμένες ή μη, είναι η πραγματικότητα των μεταναστών που ζουν στην περιοχή αλλά σίγουρα δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα όλων των υπόλοιπων μεταναστών που ζουν στην περιοχή της Πάτρας, από το Ρίο και την Κανελοπούλου ως τις Ιτιές και τα Βραχναίικα.
Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε τον σοβαρό τραυματισμό αφγανού μετανάστη στο κεφάλι ύστερα από καταδίωξη από μπάτσους, τον άγριο ξυλοδαρμό δυο ανήλικων μεταναστών κοντά στην Πειραϊκή Πατραϊκή που τα μμε μετέτρεψαν σε επίθεση μεταναστών σε λιμενικούς και φυσικά την επιχείρηση “σκούπα” της 5ης Γενάρη και τον εμπρησμό μεγάλου μέρους του καταυλισμού και των προσωπικών αντικειμένων όσων διαμένουν εκεί.
Για μας, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, είναι άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από τους τόπους τους εξαιτίας των επεκτατικών πολέμων και της λεηλασίας που διεξάγει η παγκόσμια κυριαρχία σε ολόκληρη την καπιταλιστική περιφέρεια. Έφτασαν στην Πάτρα, καθώς το λιμάνι της αποτελεί πύλη εισόδου προς την καπιταλιστική Δύση με την ελπίδα πως θα μπορέσουν εκεί να βρουν μια καλύτερη και αξιοπρεπή ζωή. Προς το παρόν το μόνο που τους επιφυλάσσεται είναι η φτώχεια, η καταστολή, ο ρατσισμός και η άνευ όρων εκμετάλλευση από τα ντόπια αφεντικά και τις μαφίες των δουλεμπόρων.
Ενάντια σε όσους πλαστούς διαχωρισμούς στηρίζονται στη βάση της φυλής και του έθνους και μας θέλουν να γυρνάμε την πλάτη στους μετανάστες, να σταθούμε δίπλα τους αναγνωρίζοντας στα πρόσωπα τους ένα κομμάτι του εαυτού μας, μια στιγμή της κοινής ταξικής μας μοίρας. Να αντιληφθούμε επιτέλους πως η μήτρα όλων των δεινών μας δεν είναι κανένας ταξικός μας αδερφός, αλλά ο καπιταλισμός και το κράτος που παρασιτικά απομυζούν το κοινωνικό σύνολο και όλοι μαζί, μέσα από κοινούς συλλογικούς αγώνες να τους ανατρέψουμε και να οικοδομήσουμε μια καινούργια κοινωνία χωρίς σύνορα και κράτη, χωρίς στρατούς κι αστυνομίες, μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας!
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ
ΜΠΑΤΣΟΙ, ΛΙΜΕΝΙΚΟΙ, ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ΚΑΙ ΛΟΙΠΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
Πάτρα, Φλεβάρης 2012
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟ ΚΟΡΩΝΑΙΟ — ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Ο στρατός αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα κυριότερα όπλα της κυριαρχίας για την διαφύλαξη και διαιώνιση της εξουσίας της. Απαραίτητος για την λεηλασία και τον έλεγχο της καπιταλιστικής περιφέρειας από τα αφεντικά του πλανήτη (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη) είτε με ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις είτε κάτω από το μανδύα των ”ειρηνευτικών” επιχειρήσεων. Απαραίτητος και στο εσωτερικό των δυτικών κρατών είτε για την επέμβαση και καταστολή του εσωτερικού εχθρού σε περιπτώσεις κοινωνικής αναταραχής (χαρακτηριστικό παράδειγμα η στρατιωτική άσκηση«ΚΑΛΛΙΜΜΑΧΟΣ» που πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο «Κορομηλά» του Κιλκίς από την 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία και περιλάμβανε την καταστολή των διαδηλώσεων) είτε για την ενστάλαξη των εθνικών ιδεωδών και του πατριωτισμού, είτε ακόμα για την εμπέδωση της πειθαρχίας και της υποταγής αναπαριστώντας και αναπαράγοντας πιστά ένα σύστημα που έχει ανάγκη από άβουλους και πειθήνιους ανθρώπους τόσο στο εργασιακό κομμάτι όσο και σε αυτό των κοινωνικών αντιστάσεων.
Οι προσωπικές επιλογές αποφυγής του στρατού (τρελόχαρτο, ανυποταξία κτλ) είτε πηγάζουν από βαθύτερα σκεπτικά είτε από αποστροφή για αυτόν τον σάπιο θεσμό είναι επιλογές εναντίωσης και ως εκ τούτου θεμιτές και δίκαιες. Υπάρχουν όμως και επιλογές, όπως η ολική άρνηση στράτευσης, οι οποίες περνούν από το προσωπικό στο συλλογικό, επιλογές οι οποίες προωθούν την άρνηση του στρατού ως πολιτικό ζήτημα αρνούμενες την οποιαδήποτε επαφή με το κράτος και το αυθαίρετο δικαίωμα του να ορίζει τη ζωή μας. Αυτές είναι που δέχονται και τη μεγαλύτερη καταστολή εκ μέρους των κρατικών και στρατιωτικών μηχανισμών.
Τέτοια είναι και η υπόθεση του ολικού αρνητή Γεράσιμου Κορωναίου που είναι ολικός αρνητής στράτευσης από το 2009 και στις 13 Δεκέμβρη καλείται σε στρατοδικείο στα Γιάννενα για αυτή του την επιλογή.
Όμως δεν είναι μόνος του. Η αλληλεγγύη μας στο Γ. Κορωναίο όπως και σε κάθε ολικό αρνητή στράτευσης είναι δεδομένη και πολύμορφη.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΛ.ΟΛΓΑΣ 18.00
ΠΡΟΒΟΛΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 21.00
ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 11.00
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 21.00
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΡΝΗΤΗ Γ. ΚΟΡΩΝΑΙΟΥ
–κείμενο που μοιράζεται σε συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται στην Πάτρα ενόψει του στρατοδικείου του συντρόφου που θα πραγματοποιηθεί στις 13 Δεκέμβρη στα Γιάννενα–
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ
ΟΛΙΚΟ ΑΡΝΗΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ Γ.ΚΟΡΩΝΑΙΟ
–ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΓΙΑΝΝΕΝΑ–
“Δηλώνω ότι δεν επιθυμώ να καταταγώ στον στρατό ούτε να έχω καμία επαφή με αυτήν την δομή του εξουσιαστικού συστήματος [...] Είμαι εχθρός κάθε κράτους κάθε έθνους και εν δυνάμει καταστροφέας τους”. Γ.Κ..
Ο στρατός αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα κυριότερα όπλα της κυριαρχίας για την διαφύλαξη και διαιώνιση της εξουσίας της. Από τη μια, είναι απαραίτητος για την λεηλασία και τον έλεγχο της καπιταλιστικής περιφέρειας από τα αφεντικά του πλανήτη (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη) είτε με ωμές στρατιωτικές επεμβάσεις είτε κάτω από το μανδύα των ”ειρηνευτικών” επιχειρήσεων. Από την άλλη δεν παύει να αποτελεί συστατικό στοιχείο επιβολής της εξουσίας και στο εσωτερικό των κρατών είτε για την επέμβαση και καταστολή του εσωτερικού εχθρού σε περιπτώσεις κοινωνικής αναταραχής (χαρακτηριστικό παράδειγμα η στρατιωτική άσκηση «ΚΑΛΛΙΜΜΑΧΟΣ» που πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο «Κορομηλά» του Κιλκίς από την 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία και περιλάμβανε την καταστολή των διαδηλώσεων) είτε για την ενστάλαξη των εθνικών ιδεωδών και του πατριωτισμού, είτε ακόμα για την εμπέδωση της πειθαρχίας και της υποταγής αναπαριστώντας και αναπαράγοντας πιστά ένα σύστημα που έχει ανάγκη από άβουλους και πειθήνιους ανθρώπους τόσο στο εργασιακό κομμάτι όσο και σε αυτό των κοινωνικών αντιστάσεων. Σε γενικές γραμμές, ο στρατός υπάρχει για να επιβάλλει με την παρουσία του την κοινωνική και ταξική “ειρήνη”, τον καθημερινό πόλεμο χαμηλής έντασης δηλαδή που διεξάγεται σε βάρος των καταπιεσμένων αυτού του κόσμου και στοχεύει στην εδραίωση και αναπαραγωγή του καθεστώτος καταπίεσης και εκμετάλλευσης.
Μπροστά λοιπόν στη βαρβαρότητα και την παράνοια που προωθεί η στρατιωτική θητεία, άνθρωποι που δεν είναι διατεθειμένοι να χαραμίσουν κάποιους μήνες από τη ζωή τους υποτασσόμενοι στις αρρωστημένες ορέξεις των στρατοκρατών, επιλέγουν να αρνηθούν το στρατό. Οι προσωπικές επιλογές αποφυγής του στρατού (τρελόχαρτο, ανυποταξία κτλ) είτε πηγάζουν από βαθύτερα σκεπτικά είτε από μια αυθόρμητη και πηγαία αποστροφή για αυτόν τον σάπιο θεσμό είναι επιλογές εναντίωσης και ως εκ τούτου θεμιτές και δίκαιες. Υπάρχουν όμως και επιλογές, όπως η ολική άρνηση στράτευσης, οι οποίες περνούν από το προσωπικό στο συλλογικό, αρνούνται δημόσια τόσο τη στρατιωτική θητεία όσο και το στρατό ως θεσμό επιλογές οι οποίες προωθούν την άρνηση του στρατού ως πολιτικό ζήτημα αρνούμενες την οποιαδήποτε επαφή με το κράτος και το αυθαίρετο δικαίωμα του να ορίζει τη ζωή μας. Αυτές είναι που δέχονται και τη μεγαλύτερη καταστολή εκ μέρους των κρατικών και στρατιωτικών μηχανισμών.
Τέτοια είναι και η υπόθεση του αναρχικού Γεράσιμου Κορωναίου που είναι ολικός αρνητής στράτευσης από το 2009 και στις 13 Δεκέμβρη καλείται σε στρατοδικείο στα Γιάννενα για αυτή του την επιλογή. Ο ίδιος έχει πάρει την απόφαση να παρουσιαστεί στο στρατοδικείο δίνοντας το πολιτικό στίγμα της δίωξης του στηριζόμενος από την αλληλεγγύη των συντρόφων του και όσων καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται μόνο για προσωπική του υπόθεση. Δεν θα είναι μόνος του! Η αλληλεγγύη μας στο Μάκη όπως και σε κάθε ολικό αρνητή στράτευσης είναι δεδομένη και πολύμορφη.
αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
Οι αντικοινωνικοί σχεδιασμοί του συνασπισμού κράτους-κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ συνεχίζονται, αυτή τη φορά με ακόμα πιο βάναυσα αντικοινωνικά μέτρα. Ο καπιταλισμός, εν μέσω της κρίσης που οι ίδιες του οι αντιφάσεις αναπόφευκτα δημιουργούν, σκληραίνει ακόμα περισσότερο τους όρους καταπίεσης και εκμετάλλευσης της κοινωνίας. Σε καθημερινό επίπεδο επιβάλλονται χιλιάδες απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ακόμα μεγαλύτερη αύξηση στα ποσοστά ανεργίας, ολοκληρωτική παύση των κοινωνικών παροχών σε παιδεία, υγεία και ασφάλιση που αγγίζει τα όρια της παράνοιας. Αποτέλεσμα είναι μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού να ζουν υπό καθεστώς εξαθλίωσης, ενώ καθημερινά γύρω μας χιλιάδες άνθρωποι χάνουν απ’ τη μια στιγμή στην άλλη στοιχειώδη αγαθά απαραίτητα για την επιβίωση. Είναι πλέον σαφές πως η επίθεση αυτή δε θα σταματήσει παρά μόνο τη στιγμή της πλήρους μετατροπής όλων μας σε δούλους και υποτακτικούς των ντόπιων και διεθνών αφεντικών.
ΕΝΑΝΤΙΑ:
-στο ολοένα και πιο ασφυκτικό καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης
-στη φτώχεια, την ανέχεια και την εξαθλίωση
-στο ρατσισμό, το φόβο και τον κοινωνικό κανιβαλισμό
-σε κάθε είδους κομματική και συνδικαλιστική χειραγώγηση της κοινωνικής αντιστασης
-στο κράτος, τ’αφεντικά και τις διεθνείς τους συμμαχίες
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ, ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
αναρχική ομάδα ‘‘Δυσήνιος Ίππος’’
Πάτρα, Νοέμβρης 2011
ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΩ? ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΦΤΑΙΝΕ Ή ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΙΓΥΡΩ ΚΛΑΙΝΕ?
Μερικές σκέψεις για τα γεγονότα της 48ωρης απεργίας (19 και 20 Οκτώβρη) και το ρόλο του ΚΚΕ.
Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια άκρατη επίθεση κράτους και κεφαλαίου ενάντια στην κοινωνία. Ο καπιταλισμός, νιώθοντας το θρόνο του να τρίζει εν μέσω της συστημικής κρίσης που οι ίδιες του οι αντιφάσεις αναπόφευκτα δημιουργούν, ρίχνει στο παιχνίδι όλα τα χαρτιά του. Σε σχεδόν εβδομαδιαία βάση ψηφίζονται νόμοι που επιβάλουν τη λεηλασία των “δημόσιων” αγαθών, πετσοκόβουν μισθούς και συντάξεις, ακυρώνουν τις συλλογικές και κλαδικές συμβάσεις εργασίας, κατακρεουργούν δικαιώματα κερδισμένα ύστερα από αιματηρούς κοινωνικούς αγώνες.
Στο πλάι όλων αυτών, η κρατική καταστολή έρχεται για να επιβάλει με ωμή βία και τρομοκρατία όσα δεν μπορεί να επιβάλει με την πειθώ η ρητορεία περί “εθνικής σωτηρίας”. Απέναντι στη χυδαία αυτή επίθεση, κοινωνικά κομμάτια δείχνουν να μην είναι διαθέσιμα να δεχθούν το βιασμό των ζωών τους έτσι εύκολα. Μια κλιμάκωση συνεχών κινητοποιήσεων με πολυήμερες απεργίες από κλαδικά σωματεία, καταλήψεις δημοσίων κτηρίων και άλλες πολύμορφες δράσεις οδήγησαν στη δεύτερη 48ωρη απεργία που πραγματοποιήθηκε ποτέ, από τη Μεταπολίτευση και μετά, αυτή των 19 και 20 Οκτώβρη. Την πρώτη ημέρα, εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών εκφράζουν την οργή τους στους δρόμους της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων, ενώ δεν λείπουν και οι δυναμικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολείς. Όλος ο κόσμος δείχνει να περιμένει με μια απίστευτη ένταση τη δεύτερη ημέρα κινητοποιήσεων, όπου η συγκέντρωση διαδηλωτών αναμένεται ακόμα μεγαλύτερη. Όλα αυτά μάταια όμως, αφού το ΚΚΕ είχε άλλη άποψη. Φρόντισε λοιπόν να αναλάβει το ρόλο του μπάτσου που τόσο καλά έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι κατέχει και να στοιχίσει από νωρίς τις κόκκινες διμοιρίες του, την ‘‘περίφημη’’ περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και της ΚΝΕ, οπλισμένες με καδρόνια και κράνη, τριγύρω από τη Βουλή. Το ‘‘Κόμμα του Λαού’’ προσκυνώντας για άλλη μια φορά το αστικό καθεστώς, προστάτεψε με ζήλο και αφοσίωση το κτήριο-σύμβολο του κράτους και την ίδια την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου που τα μέλη του τόσο μελοδραματικά καταδίκαζαν σε δηλώσεις τους όλο το προηγούμενο διάστημα. ΚΝΑΤ και ΠΑΜίτες, αρχικά με τα ΜΑΤ να παρακολουθούν από απόσταση κι έπειτα σε αγαστή συνεργασία μαζί τους, επιτίθενται κατά διαδηλωτών που προσπαθούν να προσπεράσουν την περιφρούρησή τους και να προσεγγίσουν το κοινοβούλιο.
Οι συγκρούσεις με τους διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και αρκετά άτομα του ευρύτερου αντιεξουσιαστικού κινήματος τα οποία αποφασίζουν να αντεπιτεθούν με ότι μέσα διαθέτουν, είναι σφοδρότατες και άνθρωποι τραυματίζονται εκατέρωθεν. Τα μέσα και οι τρόποι αντίστασης στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο δεν ιεραρχούνται και ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του. Αυτό που πρέπει να προσεχθεί είναι πως αυτά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να λειτουργούν αποτρεπτικά για την υπόθεση του ευρύτερου κοινωνικού και ταξικού αγώνα και να παραπέμπουν σε λογικές κοινωνικού κανιβαλισμού, έστω και αν η χρήση τους είναι αμυντική ή ορθή. Οι σταλινικοί δεν διστάζουν να επιτεθούν και να τραυματίσουν και άοπλους διαδηλωτές, ακόμα και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, υποστηρίζοντας ουσιαστικά με πάθος ότι είναι οι μόνοι που έχουν το δικαίωμα να διαδηλώσουν τη συγκεκριμένη ημέρα, γεγονός στο οποίο φαίνεται να συμφωνεί και η αστυνομία, αφού διέλυσε με χημικά όλες τις υπόλοιπες διαδηλώσεις πλην αυτής του ΠΑΜΕ.
Το συγκεκριμένο κόμμα έχει κι άλλες φορές στο παρελθόν δείξει ότι αποτελεί το τέλειο αριστερό δεκανίκι του κράτους σε καιρούς αστάθειας (από τη συμφωνία της Βάρκιζας το 1945, την προβοκατορολογία το Νοέμβρη του 1973 κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τη συγκυβέρνηση 1989, μέχρι την παράδοση συντρόφων στα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια συγκρούσεων για το Πολυτεχνείο το 1998, τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης και εύσημα από καθεστωτικές δεξιές εφημερίδες και κόμματα κατά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 κ.α.), ενισχύοντας τον κατασταλτικό μηχανισμό του και προσπαθώντας να απομονώσει κοινωνικά τα αγωνιζόμενα κομμάτια που δεν ακολουθούν τη δική του γραμμή, τη γραμμή καπηλείας κάθε κινηματικής δραστηριότητας. Στην περίπτωση του Συντάγματος η κατάληψη του πάνω μέρους της πλατείας από το ΚΚΕ θα μπορούσε να είναι εσκεμμένη ούτως ώστε να προκληθούν συγκρούσεις με τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Η δικαιολογημένη αγανάκτηση ανθρώπων που ήθελαν να εισβάλλουν εκείνη τη μέρα στο κοινοβούλιο εύκολα θα μπορούσε στη συνέχεια, όπως και έγινε, να αποπολιτικοποιηθεί από το Κόμμα και να μετατραπεί επικοινωνιακά σε μια σκοτεινή συνεργασία χρυσαυγιτών, καρατζαφερικών, αναρχικών και μπάτσων βγαλμένη από τα πιο παρανοϊκά σενάρια μιας ιδιότυπης, σταλινικού τύπου γκεμπελίστικης παραπληροφόρησης.
Για μας, στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο κάθε πολιτικό υποκείμενο επιλέγει την πλευρά του – και το με ποια πλευρά έχει επιλέξει η ηγεσία του ΚΚΕ να συνταχθεί είναι για μας ξεκάθαρο: με τον Εχθρό. Φυσικά και δεν εξισώνουμε τη βάση του κόμματος, όλους τους εργάτες και λοιπούς ανθρώπους που το στηρίζουν, με την ηγεσία του∙ όμως, από τη στιγμή που κάποιος ακολουθεί επιλογές τέτοιου είδους που τον φέρνουν αντιμέτωπο με τους κοινωνικούς αγώνες θα πρέπει να γνωρίζει ότι αναλαμβάνει, έστω άθελά του, την ευθύνη για τις επιλογές αυτές.
Μέσα σε όλα αυτά το απόγευμα της ίδιας μέρας αφήνει την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός ο 53χρονος και στέλεχος του ΠΑΜΕ Δημήτρης Κοτσαρίδης, έπειτα από ανακοπή καρδιάς και όχι από τραύματα που δήθεν έφερε από τις συμπλοκές, όπως αμέσως έτρεξαν να διαδώσουν τα ΜΜΕ και οι δηλώσεις των αρχηγών των κομμάτων. Η ίδια η Α. Παπαρήγα μέσα από το βήμα της Βουλής και πλήρως εναρμονισμένη στον καινούριο της ρόλο, αυτόν της άτυπης υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ, κάνει λόγο για επιθέσεις αναρχοφασιστοειδών, αποκρύπτοντας την πραγματική αιτία θανάτου του 53χρονου. Αυτή δεν είναι άλλη από την ίδια την δολοφονική φύση του κράτους και της δημοκρατίας, της δημοκρατίας που για να συνεχίσει να υπάρχει, κατεβάζει στους δρόμους τους ένστολους δολοφόνους της, τα ΜΑΤ, αιματοκυλώντας κάθε διαδήλωση είτε πρόκειται για εκατοντάδες τραυματίες είτε δυστυχώς σε αυτή την περίπτωση για το θάνατο ενός ανθρώπου.
ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ, ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
aναρχική ομάδα ‘‘δυσήνιος ίππος’’
Πάτρα, 27 Οκτώβρη 2011
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ “ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ”
Το πρωί της Τετάρτης 5 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε στο Παράρτημα παρέμβαση με μικροφωνική και μοιρασμα κειμένων από την αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”. Επίσης αναρτήθηκε μπροστά από το Παράρτημα και πανό αλληλεγγύης σε όσους διώκονται για τη συγκεκριμένη υπόθεση.
Τελικά, λόγω της σημερινής αποχής των δικηγόρων αλλά κα ύστερα από αίτημα των συνηγόρων του Κ. Κάτσενου ώστε να προλάβουν να μελετήσουν τη δικογραφία, η δίκη που ήταν να ξεκινήσει σήμερα στο ειδικό δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού διακόπηκε και θα συνεχιστεί στις 24 Οκτώβρη.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ “ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ”
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΟΥ “ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ”
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
Στις 5 Οκτώβρη ξεκίνησε στην Αθήνα, σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού, η δίκη της υπόθεσης του ‘Επαναστατικού Αγώνα’, με κατηγορούμενους τους Ν. Μαζιώτη, Π. Ρούπα και Κ. Γουρνά που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στην οργάνωση και τους αναρχικούς Σ. Νικητόπουλο, Χ. Κορτέση, Β. Σταθόπουλο, Μ. Μπεραχά και Κ. Κάτσενο που διώκονται για την υπόθεση αυτή εξαιτίας των φιλικών και πολιτικών τους σχέσεων.
Το Σάββατο 10 Απρίλη 2010 και ένα μήνα μετά τη δολοφονία του αναρχικού και μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, Λάμπρου Φούντα από μπάτσους στη Δάφνη, την ώρα που το ελληνικό κράτος ήταν έτοιμο να υπογράψει το πρώτο μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ και την ΕΕ, δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας εισβάλλουν σε διάφορα σπίτια συντρόφων στην Αθήνα και πραγματοποιούν πολύωρες έρευνες. Την επόμενη μέρα ανακοινώνεται από τον εκπρόσωπο τύπου της αστυνομίας ότι κρατούνται έξι αναρχικοί οι οποίοι τις επόμενες μέρες προφυλακίζονται. Μάλιστα, όπως επιβεβαιώνουν και γνωστοί δημοσιογράφοι-υπάλληλοι της κρατικής ασφάλειας, “στα σπίτια τους βρέθηκαν πολύτιμα ευρήματα”, όπως αναρχικά έντυπα, πολιτικά βιβλία, όργανα γυμναστικής, καλαμωτές και ξυπνητήρια που “αποδεικνύουν” την ενοχή τους. Από τις πρώτες κιόλας μέρες οι Ρούπα, Μαζιώτης και Γουρνάς αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή στην οργάνωση. Ένα χρόνο μετά, οι 3 αναρχικοί Νικητόπουλος, Κορτέσης και Σταθόπουλος αφήνονται προσωρινά ελεύθεροι, ενώ για την υπόθεση ασκείται ποινική δίωξη με βάση τα ευφάνταστα τρομοσενάρια της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και στους Μ. Μπεραχά και Κ. Κάτσενο.
Σε μια περίοδο όπου το καπιταλιστικό σύστημα έχει ανοίξει ένα διαρκή και με αυξανόμενη ένταση πόλεμο στην κοινωνία, καταδικάζοντας στη φτώχια και την ανέχεια εκατομμύρια ανθρώπους, οργανώνει παράλληλα τη νομική και κατασταλτική του οχύρωση απέναντι στις κοινωνικές εξεγέρσεις που έρχονται λαμβάνοντας ειδικά κατασταλτικά μέτρα και εφαρμόζοντας μια πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι σε όσους αντιστέκονται, με όποιο τρόπο κι αν το κάνουν. Στην ουσία πρόκειται για το πέρασμα σε μια νέα κοινωνική συνθήκη που στόχο έχει την πλήρη εξόντωση της κοινωνίας, των συλλογικών της διαδικασιών και αντιστάσεων και την υποταγή της στις αδηφάγες ορέξεις των ντόπιων αφεντικών και των διεθνών συμμάχων τους. Μια νέα συνθήκη, όπου αν τελικά επικρατήσει θα περιλαμβάνει ακόμη σκληρότερους όρους σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής ζωής και δραστηριότητας. Από το εργασιακό, το ασφαλιστικό, τον έλεγχο και την καταστολή σε οργουλιανές εκδοχές μέχρι τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, την ακόμη μεγαλύτερη λεηλασία της φύσης με πρόσχημα την «πράσινη ανάπτυξη» όσο και τελικά την μετατροπή του ανθρώπου σε μηχανή παραγωγής κέρδους με την ζωή να υποβιβάζεται σε μετρήσιμο και τελικά αναλώσιμο μέγεθος.
Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή κοινωνική πραγματικότητα λοιπόν, η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές, είναι μια ακόμα αναφαίρετη στιγμή του καθημερινού κοινωνικού και ταξικού αγώνα, καθώς λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για όσους αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα ανάπτυξης της ριζοσπαστικής κριτικής και δράσης, αλλά και συνάντησης των επιμέρους αντιστάσεων που διεξάγονται στα διαφορετικά μέτωπα του κοινωνικοταξικού πολέμου στην κατεύθυνση της περαιτέρω συλλογικοποίησης και διεύρυνσης τους, μέχρι τη συνολική ανατροπή του κόσμου των κυρίαρχων.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ Ν. ΜΑΖΙΩΤΗ, Π. ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ Κ. ΓΟΥΡΝΑ που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στον ‘Επαναστατικό Αγώνα’
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ Χ. ΚΟΡΤΕΣΗ, Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ, Σ. ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟ, ΣΤΗ Μ. ΜΠΕΡΑΧΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ Κ. ΚΑΤΣΕΝΟ που διώκονται για την ίδια υπόθεση.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ, μέλος του “Επανασταττικού Αγώνα” που έπεσε στις 10 Μάρτη 2010 στη Δάφνη από τις σφαίρες των ένστολων δολοφόνων της δημοκρατίας.
ΔΙΚΗ― 5 ΟΚΤΩΒΡΗ, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ
Κείμενο που μοιράζεται από το “Δυσήνιο Ίππο” ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (28 ΙΟΥΛΗ)
Την Πέμπτη 28 Ιούλη το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Όλγας, ύστερα από πρωτοβουλία συντρόφων, συγκέντρωση αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις επιχειρήσεις σκούπα που πραγματοποιούνται τις τελευαίες μέρες από τους μπάτσους σε συνεργασία με το δήμο Πατρέων στην περιοχή του καταυλισμού του ΟΣΕ στον Αγ. Ανδρέα.
Η συγκέντρωση κράτησε περισσότερο από 2 ώρες, μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα, ενώ υπήρχαν και 2 πανό, ένα που έγραφε “οι επιχειρήσεις σκούπα είναι φασισμός …κι όσοι σιωπούν συνένοχοι — Αλληλεγγύη στους μετανάστες” κι ενα άλλο που έγραφε “Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, σκούπα σε αφεντικά, μπάτσους και ναζί”.
Παρακάτω ακολουθεί ένα από τα κείμενα που μοιράστηκαν στη συγκέντρωση.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ – ΣΚΟΥΠΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!
*το κείμενο που μοιραζόταν από τη συνέλευση ενάντια στην κοινωνική και ταξική ειρήνη βρίσκεται εδώ
Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ, ΟΥΤΕ ΟΜΩΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ!
Μικροφωνική αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στους συλληφθέντες της 48ωρης γενικής απεργίας (28-29 Ιούνη). στον αναρχικό Μανώλη Λιόλιο (εκ των συλληφθέντων) στον οποίο έχει οριστεί η αστρονομική εγγύηση των 70.000 ευρώ και στον Χ.Κ, ο οποίος αφού ξυλοκοπήθηκε από δυνάμεις των ΜΑΤ μετά απο συναυλία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της απεργίας, συνελήφθη και προφυλακίστηκε στις φυλακές Κορυδαλλού. Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 48ωρης ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΜΑΝΩΛΗ ΛΙΟΛΙΟ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Χ.Κ. ΣΟΒΑΡΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!
MHXANΟΚΙΝΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ ΖΑΡΟΥΧΛΕΪΚΑ
Το Σάββατο 25 Ιούνη το πρωί περίπου 50 σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαν μηχανικίνητη πορέια στην περιοχή των Ζαρουχλεϊκων στην Πάτρα, σε ένδειξη αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις ρατσιστικές αντιλήψεις, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τις φασιστικές-παρακρατικές συμμορίες. Μετά το τέλος της πορείας στην οποία συμμετείχαν περίπου 15 μηχανές και 7-8 αυτοκίνητα και διέσχισε πολύ μεγάλο τμήμα των νότιων γειτονιών της Πάτρας, ακολούθησε μικροφωνική στην πλατεία που βρίσκεται στη συμβολή των οδων Ευβοίας και Ανθείας. Σε όλη την παρέμβαση μοιράστηκαν πάρα πολλά κείμενα και πετάχτηκαν πολλές χιλιάδες τρικάκια. Η όλη κίνηση έληξε μετά τις 14.30 το μεσημέρι.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!
*το παραπάνω κείμενο είναι ένα απο αυτά που μοιράζονταν στη χθεσινή παρέμβαση
ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ 3 ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ Σ.ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟΥ, Χ. ΚΟΡΤΕΣΗ, Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
*Κείμενο που μοιράστηκε τις προηγούμενες ημέρες στην Πάτρα σχετικα με τη μεθοδευση του Αρείου Πάγου για επαναφυλάκιση των 3 αναρχικών συντρόφων. Τελικά, με βούλευμά του το Συμβούλιο Εφετών της Αθήνας έκρινε ότι οι τρεις κατηγορούμενοι δεν πρέπει να οδηγηθούν εκ νέου στις φυλακές Κορυδαλλού καθώς όπως δέχτηκε δεν είναι ύποπτοι φυγής.
ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΡΗ ΣΙΕΡΗΝΙΔΗ — ΠΛ.ΟΛΓΑΣ 17.30
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ
” Αν είναι, λοιπόν, κάτι που δίνει υπόσταση στο κατηγορητήριο, αυτό δεν είναι το γενετικό υλικό που ανιχνεύτηκε σε μια από τις διάσπαρτες μάσκες που βρέθηκαν στην περιοχή των Εξαρχείων εξ αιτίας των επεισοδίων των προηγούμενων ημερών, αλλά η πολιτική γενετική μου ύλη, η παρουσία μου σε εκείνη την πλευρά του οδοφράγματος που ορίζει η ταξική μου θέση και συνείδηση, ενάντια στην καπιταλιστική κυριαρχία και την κρατική τρομοκρατία. “
Άρης Σειρηνίδης, πολιτικός κρατούμενος
10/02/2011
Σε μια περίοδο έντασης της κρατικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην κοινωνία, και υπό το φόβο μετατροπής της κοινωνικής οργής σε γενικευμένη κοινωνική εξέγερση, οι κυρίαρχοι ενισχύουν το κατασταλτικό τους οπλοστάσιο για την εξουδετέρωση των ταξικών-κοινωνικών αντιστάσεων.
Από το νέο τρομονόμο που ποινικοποιεί οποιαδήποτε έκφανση του κοινωνικού αγώνα, το νέο νομοσχέδιο για τις κάμερες και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών μέχρι τη χρήση επιστημονικοφανών στοιχείων (πχ. DNA) για την άσκηση πολιτικών διώξεων και τις μαζικές προφυλακίσεις αγωνιστών με κατασκευασμένα ή ανύπαρκτα στοιχεία, ο στόχος της καταστολής είναι διπλός: από τη μία επιδιώκει να αποδυναμώσει τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια και ιδιαίτερα τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, σε μια προσπάθεια ηθικής και υλικής τους εξόντωσης, αλλά και από την άλλη στοχέυει ξεκάθαρα στον εκφοβισμό ολόκληρης της κοινωνίας, ώστε να απομαζικοποιηθούν και να κατακερματιστούν οι κινήσεις αντίστασης από ‘δω και στο εξής.
Ο Άρης Σειρηνίδης συνελήφθη στις 3 Μάη 2010 ως ύποπτος για ληστεία. Όταν λίγες μέρες μετά οι προσπάθειες ενοχοποίησής του για αυτήν την υπόθεση έπεσαν στο κενό, η αστυνομία ανέσυρε μια παλιά υπόθεση πυροβολισμού εναντίον κλούβας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τον Ιούλη του 2009, για να επιβάλλει την προφυλάκισή του. Για να λυθούν τα χέρια των δικαστικών αρχών, προστέθηκε και ως «στοιχείο» στη δικογραφία μια χειρουργική μάσκα, η οποία εμφανίζεται να έχει το γενετικό του υλικο, χωρίς καμία απόδειξη ότι αυτή χρησιμοποιήθηκε στο περιστατικό.
Στην πραγματικότητα, ο Άρης Σειρηνίδης βρίσκεται στη φυλακή γιατί είναι αναρχικός, γνωστός στους διωκτικούς μηχανισμούς για τη μακρόχρονη, συνεπή και αγωνιστική του παρουσία στα πεδία του καθημερινού κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Δεν είναι κάποιος τυχαίος περαστικός καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που έχει στοχοποιηθεί από το κράτος και τα φερέφωνά του λόγω της δράσης του. Στην παρούσα χρονική συγκυρία και ενώ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η πιο σκληρή και επιθετική πολιτική εις βάρος της κοινωνίας από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά με πρόφαση την κρίση, η δημιουργία μιας τέτοιας σκευωρίας εις βάρος ενός αγωνιστή επιδιώκει από τη μια να εκδικηθεί τον ίδιο για την ως τώρα «ενοχλητική» δράση του και από την άλλη αποτελεί ένα ακόμη όπλο στα χέρια του κράτους και των μηχανισμών του για να παραδειγματίσουν όσους αντιστέκονται, εκφοβίζοντας παράλληλα και όλους τους υπόλοιπους.
Στις 9 Μάρτη ξεκίνησε η δίκη του στην Αθήνα, η οποία και διακόπηκε για τις 17 Μάρτη ύστερα από αίτημα της υπεράσπισης για εξαίρεση της εισαγγελέα, η οποία ήταν η ίδια που είχε διατάξει την προφυλάκισή του. Στεκόμαστε στο πλευρό του συντρόφου αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο του μια εικόνα του εαυτού μας. Μια εικόνα του καθημερινού αγώνα ενάντια στο καθεστώς εκμετάλλευσης και καταπίεσης, ενάντια στο κράτος και τ’ αφεντικά, του αγώνα για την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ
αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”, Μάρτης 2011
ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ — ΜΑΗΣ 2005
Μπροσούρα για την ιστορία της εργατικής πρωτομαγιάς στο Σικάγο το 1886 και για τα γεγονότα που συνεβησαν στον Ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα στην Θεσσαλονική την Πρωτομαγιά του 1936.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ!
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ,
εξαπολύουν τους δολοφονικούς μηχανισμούς καταστολής απέναντι σε μια κοινωνία που αγωνίζεται ενάντια στην υποτίμηση της ζωής της, την “πράσινη” ανάπτυξη και τα συμφέροντα του Μπόμπολα.
Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θρυμματίζει το δημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος και καταδεικνύει την αντικοινωνική φύση του κράτους.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ
Η αντίσταση έξω απο τους θεσμούς, τη διαμεσολάβηση το παραγοντισμό και τ συμφέροντα, είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση.
Αυτός ο αγώνας για την υπεράσπιση του φυσικού περιβάλλοντος είναι αγώνας ενάντια στο κράτος καιτ ο κεφάλαιο. Ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την καταστολή, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!
Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχικη ομάδα “δυσήνιος ίππος” / Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα και την Αθήνα, αναρχική συλλογικότητα “κύκλος της φωτιάς” / Αθήνα, κατάληψη “κελί της ελευθερίας” / Ηγουμενίτσα.
ΑΦΙΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΣΤΗ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Το ιδεολόγημα της ανάπτυξης -με ή χωρίς τον προσδιορισμό “πράσινη”- προβάλλεται ως η “εθνοσωτήριος” λύση ώστε να εκβιαστεί η συναίνεση για την υλοποίηση ενός πλήθους “μεγάλων έργων” με ολέθριες συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο.
Ένα τέτοιο καταστροφικό έργο είναι αυτό που προωθεί η πολυεθνική “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” (θυγατρική της EUROPEAN GOLDFIELDS και της ΕΛΛΑΚΤΩΡ συμφερόντων Μπόμπολα) στην Β.Α. Χαλκιδική.Τα σχέδια της εταιρείας προβλέπουν την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού,τη δημιουργία νέων εργοστασίων μικτών θειούχων μεταλλευμάτων και παραγωγής θειικού οξέος, τεράστιες λεκάνες απόθεσης τοξικών αποβλήτων σε περιοχές ήδη επιβαρυμένες από μεταλλευτική δραστηριότητα δεκαετιών, ενώ στην τοποθεσία Σκουριές προβλέπεται το άνοιγμα ενός τεράστιου κρατήρα διαμέτρου 700 μέτρων και βάθους 220 μέτρων στην καρδιά του βουνού Κάκκαβος για επιφανειακές εξορύξεις κοιτασμάτων.
Ενάντια στα σχέδια κράτους και εργολάβων έχουν ξεσηκωθεί οι κάτοικοι της Μεγάλης Παναγίας της Ιερισσού και άλλων χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής. Άλλωστε και στο παρελθόν ο μαχητικός και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων στα χωριά της Ολυμπιάδας και της Βαρβάρας καθώς και αλληλέγγυων αγωνιστών ήταν αυτός που σταμάτησε τα σχέδια της εταιρείας TVX GOLD για εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στην περιοχή του Στρυμονικού Κόλπου.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ,ΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ,ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Πρωτοβουλία αγώνα για τη γη και την ελευθερία /Αθήνα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος/ Πάτρα, κατάληψη κελί ελευθερίας/Ηγουμενίτσα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πυράκανθος/Τρίκαλα
κείμενο της Πρωτοβουλίας Αγώνα από το Λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία σχετικά με την υπόθεση των χρυσοφόρων εκμεταλλεύσεων στη ΒΑ Χαλκιδική… εδώ
ΑΦΙΣΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ
Αφίσα που κολλιέται από συντρόφους και συντρόφισσες σε Αθήνα, Πάτρα, Αγρίνιο, Άρτα και Ηγουμενίτσα ενόψει της δίκης του Αρη Σειρηνίδη που θα διεξαχθεί στις 9 Μάρτη στην Αθήνα.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ
Σε μια περίοδο έντασης της κρατικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην κοινωνία, και υπό το φόβο μετατροπής της κοινωνικής οργής σε γενικευμένη κοινωνική εξέγερση, οι κυρίαρχοι ενισχύουν το κατασταλτικό τους οπλοστάσιο για την εξουδετέρωση των ταξικών-κοινωνικών αντιστάσεων.
Από το νέο τρομονόμο που ποινικοποιεί οποιαδήποτε έκφανση του κοινωνικού αγώνα, το νέο νομοσχέδιο για τις κάμερες και το ηλεκτρονικό φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών μέχρι τη χρήση επιστημονικοφανών στοιχείων (πχ. DNA) για την άσκηση πολιτικών διώξεων και τις μαζικές προφυλακίσεις αγωνιστών με κατασκευασμένα ή ανύπαρκτα στοιχεία, ο στόχος της καταστολής είναι διπλός: από τη μία επιδιώκει να αποδυναμώσει τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια και ιδιαίτερα τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, σε μια προσπάθεια ηθικής και υλικής τους εξόντωσης, αλλά και από την άλλη στοχέυει ξεκάθαρα στον εκφοβισμό ολόκληρης της κοινωνίας, ώστε να απομαζικοποιηθούν και να κατακερματιστούν οι κινήσεις αντίστασης από ‘δω και στο εξής.
Ο Άρης Σειρηνίδης συνελήφθη στις 3 Μάη 2010 ως ύποπτος για ληστεία. Όταν λίγες μέρες μετά οι προσπάθειες ενοχοποίησής του για αυτήν την υπόθεση έπεσαν στο κενό, η αστυνομία ανέσυρε μια παλιά υπόθεση πυροβολισμού εναντίον κλούβας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια τον Ιούλη του 2009, για να επιβάλλει την προφυλάκισή του. Για να λυθούν τα χέρια των δικαστικών αρχών, προστέθηκε και ως «στοιχείο» στη δικογραφία μια χειρουργική μάσκα, η οποία εμφανίζεται να έχει το γενετικό του υλικο, χωρίς καμία απόδειξη ότι αυτή χρησιμοποιήθηκε στο περιστατικό.
Στην πραγματικότητα, ο Άρης Σειρηνίδης βρίσκεται στη φυλακή γιατί είναι αναρχικός, γνωστός στους διωκτικούς μηχανισμούς για τη μακρόχρονη, συνεπή και αγωνιστική του παρουσία στα πεδία του καθημερινού κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Στις 9 Μάρτη δικάζεται για αυτόν ακριβώς το λόγο και θα είμαστε δίπλα του, όπως και σε κάθε άλλον αγωνιστή που βρίσκεται όμηρος στα χέρια του κράτους.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ
Δίκη: 9 Μάρτη — Αθήνα
Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Αναρχική Ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” / Πάτρα, Σύντροφοι-ισσες από την Άρτα, Αναρχική Συλλογικότητα “Κύκλος της Φωτιάς” / Αθήνα, Κατάληψη “Κελί της Ελευθερίας” / Ηγουμενίτσα
