ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ
Ραδιοφωνικό αφιέρωμα για τον αγώνα ενάντια στην “πρασινη” ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή και ενημέρωση για την αυτόνομη συνάντηση αγώνα στη Μεσοχώρα Τρικάλων, από 4 έως 10 Αυγούστου.
ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ στις 15.00 το μεσημέρι
από την απελευθερωμένη συχνότητα του Ράδιο Κατάληψη 93,7 fm http://radiokatalipsi.espiv.net/
Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ KAI H EKTΡΟΠΗ ΤΟΥ
Ειδική έκδοση του Αναρχικού Δελτίου αντιπληροφόρησης και δράσης, Αθήνα, Νοέμβρης 2006
Ο ποταμός Αχελώος πηγάζει σε υψόμετρο 2.000 μ. από τις νότιες πλαγιές του όρους Λάκμος (Περιστέρι) στην οροσειρά της Πίνδου, στην περιοχή του Μετσόβου. Οριοθετεί την Ήπειρο από τη Θεσσαλία και διασχίζοντας τους ορεινούς όγκους της νότιας Πίνδου και της δυτικής Ρούμελης εκβάλλει στα νότια των Eχινάδων νήσων στο Ιόνιο πέλαγος. Κατά τη διαδρομή του προς νότο εμπλουτίζεται με τα νερά πλήθους παραπόταμων όπως ο Ταυρωπός, ο Αγραφιώτης και ο Τρικεριώτης.
συνέχεια εδώ: http://squathost.com/a_deltio/gr/delahelo.htm
ΓΙA ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ
αναδημοσίευση από athens.indymedia
Ένα χρόνο από την προηγούμενη φορά που συναντηθήκαμε αγωνιζόμενοι στις όχθες του Αχελώου, τον Αύγουστο του 2009, είμαστε έτοιμοι για μια ακόμη, τέταρτη στη σειρά, συνάντηση αγώνα δίπλα στο ποτάμι που κινδυνεύει με καταστροφή, στη Μεσοχώρα Τρικάλων στις 4-10 Αυγούστου 2010. Μια συνάντηση αυτόνομη όσον αφορά το πολιτικό πλαίσιο και τα χαρακτηριστικά της αλλά και κριτικά αλληλέγγυα με όλους όσοι αγωνίζονται με τα δικά τους χαρακτηριστικά για την προάσπιση του ποταμού και τη σωτηρία της Μεσοχώρας που εξακολουθεί πάντα απειλείται με αφανισμό. Δεδομένου ότι παρά την απόφαση του ΣτΕ για προσωρινή παύση όλων των έργων που σχετίζονται με την εκτροπή η πολιτική εξουσία δεν σταμάτησε στιγμή να μεθοδεύει την ολοκλήρωσή τους ενδυοντάς τα μάλιστα με το νέο ιδεολόγημά της περί «πράσινης» ανάπτυξης.
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την περσινή συνάντηση αγώνα στη Μεσοχώρα συνεχείς ήταν και πάλι οι πρωτοβουλίες πολλών συντρόφων σε διάφορες πόλεις, με εκδηλώσεις, παρεμβάσεις, συγκεντρώσεις και πορείες, και μπορούμε να πούμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά ότι ο αγώνας για την προάσπιση του Αχελώου από τα φράγματα και τη σχεδιαζόμενη εκτροπή του, πήρε ένα ευρύτερο πολιτικό χαρακτήρα και ξεπέρασε κατά πολύ ένα στενό τοπικό, περιβαλλοντικό πλαίσιο.
Ανάμεσα σε αυτές θα αναφέρουμε όσες θυμόμαστε, κι ας μας διορθώσουν οι σύντροφοι που θυμηθούν και κάποιες άλλες που μας διέφυγαν.
Αμέσως μετά την εβδομαδιαία ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ τον Αύγουστο του 2009 στη Μεσοχώρα, πραγματοποιήθηκαν από την Πρωτοβουλία Αγώνα τρεις εκδηλώσεις αντιπληροφόρησης για τον Αχελώο στην Αθήνα, στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων (23 Αυγούστου 2009) http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1068905, στο Πάρκο της Ναυαρίνου (18 Σεπτέμβρη ‘09) http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=18911 και στην κατάληψη του κτήματος Πραπόπουλου (25 Σεπτέμβρη ‘09). http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=18951
Στις 10 και11 Οκτώβρη 2009 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη συμμετοχή στην Αθήνα (Πολυτεχνείο),διήμερο εκδηλώσεων της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ και ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ με προβολές, συζητήσεις και έκθεση φωτογραφικού και έντυπου υλικού. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1089056 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1095881
Στις 12 Οκτώβρη 2009 έγινε στα Προπύλαια με συμμετοχή δεκάδων συντρόφων παρέμβαση αντιπληροφόρησης για τα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου, με αφορμή την εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας της συνταγματικότητας του νόμου 3734/09 για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μεσοχώρας.
Την ίδια μέρα 12 Οκτώβρη 2009 έγινε προβολή βίντεο στην Κατάληψη Ματσάγγου στο Βόλο σχετικά με τον Αχελώο και τον αγώνα ενάντια στην εκτροπή του.
Στις 5 Νοέμβρη 2009 έγινε προβολή βίντεο για τον Αχελώο στη Λάρισα από τον Ιό Κοινωνικής Αταξίας http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1100125
Στις 8 Νοέμβρη 2009 έγινε προβολή και εκδήλωση για τον Αχελώο στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Αγρίνιου http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1100261
Στις 11 Νοέμβρη ‘09, ημέρα εκδίκασης στα δικαστήρια Τρικάλων της υπόθεσης των αποζημιώσεων για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μεσοχώρας, πραγματοποιήθηκε στην πόλη συγκέντρωση περίπου 80 συντρόφων/ισσών από αρκετές πόλεις. Η συγκέντρωση είχε καλεστεί από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα για τον Αχελώο (ομάδες και σύντροφοι από Αθήνα, Αγρίνιο, Άρτα και Τρίκαλα) και την Αναρχική Συνέλευση Κεντρικής Ελλάδας (ομάδες και σύντροφοι από Λάρισα, Βόλο, Καρδίτσα, Λαμία και Τρίκαλα). Στη συγκέντρωση συμμετείχαν επίσης σύντροφοι/ισσες κι από άλλες πόλεις όπως τα Γιάννενα και τη Θεσσαλονίκη. Η συγκέντρωση έγινε στην κεντρική πλατεία “Ρήγας Φεραίος” των Τρικάλων απ’ όπου ξεκίνησε διαδήλωση στους δρόμους της πόλης. Μετά τη διαδήλωση έγινε παρέμβαση αντιπληροφόρησης και ακολούθησε συνέλευση στο ΤΕΙ της πόλης. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1097575 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1103557
Στις 24 Γενάρη 2010 έγινε στην Αθήνα εκδήλωση ενάντια στην «πράσινη ανάπτυξη», με ενημέρωση για τους σχεδιασμούς του κράτους σχετικά με την λειτουργία του φράγματος Μεσοχώρας και την εκτροπή του Αχελώου και συζήτηση για την συνέχιση και όξυνση του αγώνα
Την επομένη, 25 Γενάρη, ημέρα εκδίκασης στο ΣτΕτης υπόθεσης απαλλοτρίωσης της Μεσοχώρας) έγινε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στα Προπύλαια. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1124099 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1121881
Στις 27 γενάρη 2010 έγινε προβολή ταινίας κι εκδήλωση στην κατάληψη Πραπόπουλου ενάντια στην «πράσινη ανάπτυξη» που απειλεί να αφανίσει τη φύση και τα χωριά στη Νότια Πίνδο.
Ενημερωτικές εκδηλώσεις με προβολές βίντεο και συζητήσεις για την αντίσταση στα νέα φράγματα και την επιχειρούμενη εκτροπή του Αχελώου πραγματοποιήθηκαν με συμμετοχή αρκετού κόσμου στην Πάτρα στις 20 Φλεβάρη 2010 και στα Γιάννενα την επομένη, 21 Φλεβάρη 2010. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1132802 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1136423
Πραγματοποιήθηκε στις 3 Μάρτη 2010 στα Τρίκαλα συγκέντρωση συντρόφων από πολλές πόλεις, ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα του Αχελώου. Η συγκέντρωση είχε καλεστεί από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα και τη Συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών κεντρικής ελλάδας την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης των αποζημιώσεων για την αναγκαστική απαλλοτρίωση της Μεσοχώρας. Η παρέμβαση πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία κι ακολούθησε συνέλευση στα ΤΕΙ Τρικάλων.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1136439
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
Η εκτροπή του ποταμού Αχελώου αποτελεί στις μέρες μας το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο που προωθείται από το κράτος για την εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων, τη συγκεντροποίηση, εμπορευματοποίηση και τον έλεγχο του νερού, τη συντήρηση του υδροβόρου βιομηχανικού μοντέλου αγροτικής εκμετάλλευσης της Θεσσαλίας και το βάθεμα της ταξικής ανισότητας του αγροτικού πληθυσμού της.
Σήμερα οι διαδικασίες αποπεράτωσης των έργων της εκτροπής συνεχίζονται, παρά την ανορθολογικότητα του έργου, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στην κοινωνία και το φυσικό περιβάλλον -από τις πηγές του Αχελώου στη νότια Πίνδο μέχρι το δέλτα του στο Ιόνιο πέλαγος- και παρά το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί.
Για τη χειραγώγηση των κοινωνικών αντιδράσεων, το κράτος ρίχνει στάχτη στα μάτια τής κοινωνίας επιχειρώντας να εμφανιστεί από τη μια με ένα κοινωνικό και περιβαλλοντικό προσωπείο -προωθώντας επιπλέον το ιδεολόγημα της “πράσινης” ανάπτυξης- και από την άλλη δηλώνει αποφασισμένο για την εκτροπή του ποταμού καθώς και για την άμεση αυτοτελή λειτουργία του Υ/Η φράγματος της Μεσοχώρας η οποία σημαίνει την ολοκληρωτική καταστροφή της ορεινής κοιλάδας του Αχελώου στη Νότια Πίνδο, τον αφανισμό τού χωριού της Μεσοχώρας και άλλων παραποτάμιων οικισμών.
Ο αγώνας για την προάσπιση του Αχελώου, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή, πρέπει να δυναμώσει στους δρόμους, να πλατιάσει κοινωνικά, να ριζοσπαστικοποιηθεί και να αγκαλιάσει όλες τις επιμέρους αντιστάσεις που ορθώνονται σε διάφορα σημεία όπου εκδηλώνεται η κρατική – καπιταλιστική επιθετικότητα, στήνοντας ένα ανάχωμα απέναντι στην επέλαση της ανάπτυξης, σε μια κεντρικής σημασίας επιλογή της εξουσίας, όπως είναι αυτή των φραγμάτων και της εκτροπής του ποταμού Αχελώου.
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ, Τρίκαλα 3 Μάη
Στις 19 και 20 Μάρτη 2010 πραγματοποιήθηκαν στη Λάρισα με τη συμμετοχή δεκάδων αγωνιστών και αγωνιστριών εκδήλωση στην Ιατρική σχολή, καθώς επίσης συγκέντρωση και πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1146414#1146754
Στις 30 Απρίλη 2010, μετά από κάλεσμα της Συνέλευσης αναρχικών – αντιεξουσιαστών κεντρικής Ελλάδας, πραγματοποιήθηκε στην Καρδίτσα συγκέντρωση αλληλεγγύης σε συντρόφους που δικάζονταν με την κατηγορία της «αφισορύπανσης». Στη συγκέντρωση συμμετείχαν σύντροφοι από Καρδίτσα, Βόλο, Λάρισα, Τρίκαλα και Αθήνα κι ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης. Το απόγευμα έγινε βιντεοπροβολή και συζήτηση για τον Αχελώο, στο αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό στέκι, και ακολούθησε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στην πλ. Ελευθερίας.
Στις 11 Ιούνη 2010 πραγματοποιήθηκε στο Αγρίνιο εκδήλωση ενάντια στην “πράσινη” ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου, με προβολή βίντεο και συναυλία στην πλατεία Δημάδη, http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=23662 και την επομένη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στην πλ. Δημοκρατίας:
Η “ΠΡΑΣΙΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΜΕ ΑΛΛΟ ΟΝΟΜΑ. Είναι το νέο όνομα της επίθεσης του κράτους και του κεφαλαίου για την επέκταση του κοινωνικού ελέγχου και την εμπορευματοποίηση των φυσικών πόρων καθώς και για τον εξωραϊσμό των καταστρεπτικών συνεπειών που επιφέρει η κρατική – καπιταλιστική ανάπτυξη στη φύση και την κοινωνία. Βαφτίζει “οικολογικά” τα φράγματα και τα έργα της εκτροπής του Αχελώου που συνιστούν την καταστροφή του και την υποβάθμιση της ζωής των κοινωνιών του, από τον άνω ρου μέχρι τις εκβολές του. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
Στις 10 Ιούλη έγινε στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων στην Αθήνα, προβολή για τον Αχελώο, http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=24222 και την επομένη έγινε συνέλευση στο λόφο του Στρέφη όπου σύντροφοι και συντρόφισσες από αρκετές πόλεις συζήτησαν και προσδιόρισαν την φετινή Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στη Μεσοχώρα στις 4-10 Αυγούστου.
Από την περσινή ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ στον Αχελώο να θυμηθούμε τρεις ξεχωριστές στιγμές
Την ανάβαση από συντρόφους του ποταμού από τη Μεσοχώρα μέχρι τη γέφυρα Αλεξίου στις 6 Αυγούστου ‘09 http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1069801#1069826 Κατά την περιήγηση στο ποτάμι οι σύντροφοι εντόπισαν την γενική αποψίλωση των δασών στην περιοχή Παλιοχώρι Γαρδικίου την οποία κατήγγειλαν στο χωριό της Μεσοχώρας όπου δεν είχε γίνει αντιληπτή, αλλά και πανελλαδικά.
Την επίσκεψη και παρέμβαση ομάδας συντρόφων στην περιοχή της Συκιάς, στις 7 Αυγούστου 2009,συντελείται τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή από την κατασκευή γιγαντιαίου φρα΄γματος. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1069200
Και τον αποκλεισμό από 70-80 διαδηλωτές της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα του φράγματος της Μεσοχώρας στις 9 Αυγούστου 2009.Οι σύντροφιοι/ισσες δέχτηκαν επίθεση από 150 μπάτσους στην οποία αντισταθηκαν και αποχώρησαν συντεταγμένα για την Μεσοχώρα αφού έκλεισαν το δρόμο με βράχια.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1068813
ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΕΙΑ ΒΛΑΤΕΡΟΥ (19.7)
Δεν είναι μόνο οι συντάξεις και οι μισθοι που μειώνονται
Όσο εντείνεται η επίθεση κράτους και κεφαλαίου, οι συνθήκες διαβίωσης δυσκολεύουν, η αποξένωση μας βάζει σε ρόλο παθητικό και φοβικό. Η ηθική του καπιταλισμού που συγκρατεί αυτή την κοινωνία καταρρέει με αποτέλεσμα οποιαδήποτε συνοχή ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες να σπάει. Όλο και περισσότερο ο καθένας θα ψάχνει να βρει τι του φταίει στο διπλανό του. Ο εχθρός όμως είναι το σύστημα (οικονομικό – πολιτικό – αξιακό) και μπροστά στην αδυναμία και την κρίση του εμείς προτάσσουμε την επαναστατική ηθική, την αντίσταση, την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη.
Ποιο συγκεκριμένα έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που η διαφαινόμενη κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος χτύπησε την πόρτα των κρατών του δυτικού κεφαλαίου. Δύο χρόνια που οι κυβερνήσεις αυτών των κρατών εφαρμόζουν όλο και ποιο βάρβαρους νόμους, παίρνουν μέτρα και τσαλαπατούν κάθε δικαίωμα που έχει κατακτηθεί από εργάτες – εργαζόμενους, με σκοπό να διαφυλάξουν τα πλούτη των αφεντικών και τη διακίνηση των κεφαλαίων τους. Βλέπουμε χώρες να φτάνουν κοντά στην χρεοκοπία και σύσσωμοι οι απόστολοι του νεοφιλελευθερισμού σπεύδουν να σώσουν την κατάσταση υποτάσσοντας οικονομικά τους αδύναμους, δημιουργώντας παράδεισους οικονομικής ακολασίας. Έτσι και στην ελλάδα που για μας δεν είναι κάποιο ιδιαίτερο παράδειγμα, ξέχωρο από όλη αυτή την κίνηση του κεφαλαίου που δημιούργησε την κρίση όπως θέλουν να πιστεύουμε, θυμόμαστε τα περί παραδείγματος προς αποφυγήν και όλα αυτά τα σχόλια που θέλαν να θέσουν την εδώ κατάσταση σαν μία οξεία εκτράχυνση από τους κανόνες του κεφαλαίου. Μια κατάσταση που άρχισε να διογκώνεται από τις φούσκες του χρηματιστηρίου, τις ψεύτικες οικονομικές αναφορές για την ένταξη στην Ο.Ν.Ε., τη ληστρική επιδρομή στα ταμεία ασφάλισης, στο γλέντι δανείων και επιχορηγήσεων για την πραγμάτωση της ολυμπιάδας που οδήγησε την κατάσταση σε αυτό που βιώνουμε σήμερα με αποτέλεσμα υπαγωγή στους όρους ΔΝΤ, ΕΚΤ και ΕΕ, που δημιούργησε το μεγαλύτερο δανειοληπτικό πρόγραμμα που έχει εφαρμοστεί σε ένα κράτος με 110 δις ευρώ το σύνολο δανεισμού και με ανυπολόγιστες τις ζημιές που θα επιφέρει αυτή η συνθήκη στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα.
Φυσικά δεν ήταν μόνο οι χειρισμοί των κυβερνήσεων που έφεραν την κατάσταση σε αυτό το σημείο. Επί χρόνια οι υποσχέσεις για καταναλωτική ευημερία οδήγησαν στη μικροαστικοποίηση και συντηρητικοποίηση ενός κομματιού της κοινωνικής βάσης και επέφεραν την αλλοτρίωση της εργατικής τάξης και τη μετατροπή της σε τάξη απροσδιόρηστη τόσο σε οικονομικό όσο και ηθικό επίπεδο. Με προσεχτικές κινήσεις κράτος και κεφάλαιο κατέφεραν να αιχμαλωτίσουν την κοινωνία μέσα στο όνειρο ευημερίας και προσωπικής ανέλιξης. Χρόνο με το χρόνο παρατηρείται μια αδικαιολόγητη παραίτηση του κόσμου από αγώνες και διεκδικήσεις, αναθέτοντας την τύχη του στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ενώσεις. Αυτές με τη σειρά τους έχουν αφήσει ανοιχτή την πόρτα στις ορέξεις των αφεντικών και σιγά σιγά φτάσαμε στο βασικό μισθό των πεντακοσίων και κάτι ευρώ, στη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, στην αύξηση της ανεργίας, στις αυθέρετες απολύσεις και σε όλα αυτά που βιώνουμε στο εργασιακό πεδίο (είναι μακρύς ο κατάλογος). Από την άλη δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο: το σύστημα υγείας καταρρέει καθώς και το εκπαιδευτικό και στον ορίζοντα γνέφουν οι ιδιωτικοποιήσεις. Μέσα σε όλο αυτό το σύνολο που συνθέτει το μαρασμό του κράτους και κατ’ επέκταση της κοινωνίας της ίδιας τι θα ακολουθήσει;
Σίγουρα όταν το ίδιο το σύστημα καταρρέει και εκχυδαϊζεται, η συνοχή ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες σπάει. Όλη η ηθική του καπιταλισμού καταρρέει μαζί με αυτόν, η ηθική αυτή όμως δομεί την κοινωνία πάνω από ένα αιώνα, οπότε καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι απλό το τι θα προκαλέσει η σταδιακή φθορά της εαν στον αντίποδα δεν αναπτυχθεί μια ηθική αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας. Όταν σε ένα περιβάλλον ατομικισμού και αποξένωσης που ο εχθρός δεν έχει οριστεί από τη βάση της κοινωνίας ότι είναι το κράτος και το κεφάλαιο μπορεί τότε η ίδια η βάση να κατσκευάσει εχθρούς παντού , ακόμα και δίπλα της, προς μεγάλη ευχαρίστηση της εξουσίας. Όσο δυσκολεύουν οι ζωές μας σε βιοτικό επίπεδο δυσκολεύουν και σε πνευματικό, μια κοινωνία που χωλένει είναι εύκολος στόχος σε οποιαδήποτε ιδέα φασισμού, ρατσισμού ή θρησκευτικής χειραγώγησης. Είναι επικίνδυνο το τι μπορεί να επακολουθήσει εφόσον δεν οριστεί ο στόχος, αν δεν σπάσει η ένοια του ατομικού συμφέροντος και αν δεν γίνει σαφές πως το οτιδήποτε γίνεται δεν είναι ουρανοκατέβατο (από τα μέτρα του κράτους μέχρι την επανάσταση). Αυτό που δε θα θέλαμε επουδενί να ζήσουμε είναι μια κατάσταση κανιβαλισμού όπου η εκτόνωση των κοινωνικών ομάδων της ίδιας τάξης θα σκάσει στο εσωτερικό της και αναφερόμαστε στην εργατική-καταπιεσμένη τάξη.
Επιλέξαμε να προβάλουμε “το αλάτι της γης” επειδή σε αυτή την ταινία φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο από τη μία η μαχητικότητα των εργατών των ορυχείων του Ν.Μεξικό, που απέναντι στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, στους θανάτους των συναδέλφων τους και στην καταπάτηση της αξιοπρεπειάς τους απάντησαν με σκληρό αγώνα που προήλθε μέσα από την οργάνωση και την ενίσχυση της συλλογικής δράσης. Επίσης βλέπουμε μέσα από αυτή την ιστορία πως η αλληλεγγύη των απεργών πραγματώνεται με τον πιο ουσιαστικό τρόπο. Μέσα από τη συλλογικότητα οι κάτοικοι της περιοχής δίνουν λύση στο καθημερινό τους πρόβλημα διαβίωσης. Ο αγώνας των εργατών βγήκε από την ιδιωτικότητα του σπιτιού και της οικογένειας, με τις γυναίκες να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο βγαίνοντας μπροστά και εμπλουτίζοντας των αγώνα των απεργών. Τέλος μιλώντας για επαναστατική ηθική, για αντίσταση, αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη στην πράξη, διακρίνουμε στο σύνολο του αγώνα των εργατών του Ν.Μεξικό όλο αυτό το φάσμα. Κάτι που πιστεύουμε ότι πρέπει να ακολουθεί κάθε βήμα, σκέψη και αγώνα μας. Πάνω σε αυτό θέλουμε να χτίσουμε την κοινωνία που επιθυμούμε. Μια κοινωνία χωρίς αφέντες και δούλους όπου όλοι μαζί θα μπορούμε να ζούμε και να αναπτυσσόμαστε σε ένα περιβάλλον ισότητας , αξιοπρέπειας και σεβασμού προς όλους.
ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά ο «εργαλειοφόρος»
ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΛΑΤΕΡΟΥ — ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΙΟΥΛΗ 21.00
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37
Σε μια περίοδο έντασης του κοινωνικοταξικού ανταγωνισμού εξαιτίας της γενικευμένης επίθεσης κράτους και κεφάλαιου στα πλέον στοιχειώδη συμφέροντα και δικαιώματα εργαζόμενων, άνεργων και νεολαίων, και της προσπάθειας άρθρωσης των κοινωνικοπολιτικών αντιστάσεων, η καταστολή κλιμακώνεται στοχοποιώντας, απειλώντας και χτυπώντας αγωνιζόμενους ανθρώπους και χώρους αγώνα.
Τη νύχτα της Πέμπτης 8 Ιούλη, στις 2 π.μ., λίγες ώρες πριν από την απεργιακή πορεία, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις περικύκλωσαν χωρίς προφανή λόγο το κατειλημμένο κτίριο επί της οδού Λέλας Καραγιάννη 37 στην Κυψέλη, αποκλείοντας τους γύρω δρόμους. Η Κατάληψη τέθηκε σε καθεστώς αποκλεισμού, απειλούμενη για ώρες με εισβολή, ενώ είχε δοθεί εντολή σύλληψης οποιουδήποτε επιχειρούσε να βγει ή να μπει στο κατειλημμένο κτίριο. Πολλές εξακριβώσεις, ακόμα και προσαγωγές έγιναν σε διερχόμενα άτομα, περίοικους ή περαστικούς στους δρόμους γύρω από την κατάληψη.
Τελικά η ασφυκτική πολιορκία της κατάληψης έληξε, με την αποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων στις 5 π.μ. τα χαράματα, το ίδιο ξαφνικά όπως άρχισε.
Ανεξάρτητα από τους άδηλους σκοπούς και σχεδιασμούς αυτής της αστυνομικής επιχείρησης, το γεγονός είναι ότι ένας ακόμα χώρος αγώνα και μια ακόμη ομάδα αγωνιζόμενων ανθρώπων βρέθηκαν στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας. Μια κατάληψη που μέσα στα 22 χρόνια της ιστορίας της στάθηκε πάντα σταθερά κι αταλάντευτα μέσα στις γραμμές του ευρύτερου αναρχικού-αντιεξουσιαστικού αγώνα και πάντα στο πλευρό όλων των κοινωνικών-ταξικών αγώνων των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων ανθρώπων.
Για αυτό το λόγο και η νυχτερινή κατασταλτική επιχείρηση της 8ης Ιούλη εναντίον της συγκεκριμένης κατάληψης είχε ευρύτερες στοχεύσεις, κι αποτελεί μέρος της γενικότερης κρατικής καταστολής που αποσκοπεί στην τρομοκράτηση και το χτύπημα του αντιεξουσιαστικού αγώνα και ευρύτερα των κοινωνικών αγώνων αυτής της περιόδου.
Και μπορεί αυτή η κατασταλτική επιχείρηση να αναδιπλώθηκε, έδειξε όμως τις επιθετικές διαθέσεις και τις τρομοκρατικές μεθόδους του κράτους απέναντι στις αυτοοργανωμένες εστίες αγώνα, όπως οι καταλήψεις, οι οποίες τη συγκεκριμένη περίοδο είναι ιδιαίτερα σημαντικές και χρήσιμες για τη στήριξη και τη συνεισφορά τους στην ανάπτυξη των συλλογικών αντιστάσεων τόσο στο κεντρικό επίπεδο όσο και στις γειτονιές της πόλης.
Για αυτό άλλωστε, και παρά την προχωρημένη ώρα, προκλήθηκε πολύ μεγάλο αγωνιστικό ενδιαφέρον και κινητοποιήθηκαν πολλές δεκάδες συντρόφων και συντροφισσών που εξέφρασαν την αλληλέγγυα διαθεσιμότητά τους στην πολιορκούμενη κατάληψη τη νύχτα της 8ης Ιούλη.
Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ – ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ
Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37
Παρασκευή 9 Ιούλη 2010
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37 ΣΤΗΝ ΚΥΨΕΛΗ
Τα ξημερώματα της 8ης Ιούλη, η κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 στην Αθήνα περικυκλώθηκε από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις Δέλτα και ΜΑΤ που για αρκετή ώρα έδειχναν έτοιμες να εισβάλλουν στο κτίριο. Η εισβολή τελικά δεν πραγματοποιήθηκε και γύρω στις 5 τα χαράματα η αστυνομία αποχώρησε. Φαίνεται πως ήταν μια από τις συνήθεις τελευταία επιχειρήσεις τρομοκράτησης όσων αντιστέκονται στους καινούργιους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς του κράτους και του κεφαλαίου. Όπως είναι φυσικό άλλωστε, οι αυτοοργανωμένοι κοινωνικοί και πολιτικοί χώροι αγώνα, ως ορατές εστίες αντίστασης στη σύγχρονη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο της καταστολής.
Η κατάληψη της ΛΚ 37 έχει ιστορία 22 χρόνων, έχει αντιμετωπίσει εισβολές και επιθέσεις και με την αλληλεγγύη όλων μας θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα.
Από την πλευρά μας, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους καταληψίες συντρόφους και συντρόφισσες της ΛΚ 37, όπως και σε κάθε άλλο κοινωνικόπολιτικό εγχείρημα και αγωνιστή, αναγνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση πραγματοποιείται από το κράτος σε έναν από εμάς αποτελεί επίθεση εναντίον όλων μας και σαν τέτοια πρέπει να λάβει άμεσα την απάντηση που της αξίζει.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!
ΑΛΗΤΕΣ ΛΕΡΕΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ, ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ!
Αφισάκι απο την συνέλευση αναρχικών ενάντια στην μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”, που κολλήθηκε ενόψει της απεργίας της 8ης Ιουλίου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ
Το βράδυ της Δευτέρας 5 Ιούλη πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Παντοκράτορα στην περιοχή της Άνω Πόλης της Πάτρας η προβολή του θεατρικού έργου “Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω” του Ντάριο Φό που διοργανώθηκε από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”.
Η προβολή ξεκίνησε γύρω στις 10 το βράδυ με τη συμμετοχή αρκετού (περίπου 50-60 άτομα) κόσμου για τα δεδομένα της περιοχής που είναι εκτός κέντρου της πόλης, ενώ η ανταπόκριση των κατοίκων ήταν πολύ θετική. Πολλά πιτσιρίκια αλλά και άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που συχνάζουν ούτως ή άλλως τα απογεύματα στην πλατεία έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και θέλησαν να επικοινωνήσουν τις απόψεις τους για την παρούσα κοινωνική και πολιτική συγκυρία.
Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ακόμα πεδίο για γνωριμία, συζήτηση και αλληλεπίδραση με διάφορα κοινωνικά κομματια, μια ακόμα απόπειρα επαναπροσδιορισμού του δημόσιου χώρου ως χώρου συνάντησης και επικοινωνίας και οχι ως ένα απλό πέρασμα μέσα στο διαρκές τρέξιμο που επιβάλλει η καθημερινότητα.
Τέλος, στην εκδήλωση μοιράστηκε αρκετό έντυπο υλικό που έχει εκδόσει η συνέλευση το τελευταίο διάστημα και μαζέυτηκαν επίσης αρκετά χρήματα από το κουτί ελεύθερης συνεισφοράς που υπήρχε για την κάλυψη άμεσων αναγκών φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών.
ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΛ.ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ — ΔΕΥΤΕΡΑ 21.30
Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!
(Ντάριο Φο, 1974)
Οι κοινωνικές συνθήκες κάπου, κάποτε…
Τα χρόνια του ‘60 και του ‘70 η Ιταλία αποτέλεσε ένα από τα επίκεντρα του επαναστατικού κινήματος παγκόσμια. Η εργατική τάξη, απασχολούμενη κατά κύριο λόγω στις μεγάλες εργοστασιακές μονάδες του Βορρά, μαζί με άλλα κοινωνικά κομμάτια προσπάθησε μέσα από σκληρούς και βίαιους συχνά αγώνες να οικοδομήσει τις προϋποθέσεις για την πλήρη ανατροπή της σχέσης κεφαλαίου-εργασίας. Το συγκεκριμένο θεατρικό έργο, γραμμένο το 1974, πραγματεύεται έναν από τους τρόπους κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής που επέλεξαν οι ιταλοί προλετάριοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινής επιβίωσης και τις συνεχείς επιθέσεις των αφεντικών.
Οι απότομες αυξήσεις που επέβαλλε το ιταλικό κράτος στα μέσα της δεκαετίας του 70, με πρόσχημα την δημοσιονομική εξυγίανση (…καλή ώρα), σε μια σειρά αγαθά και υπηρεσίες, απαντήθηκαν από τους εκμεταλλευόμενους με μια λογική αυτομείωσης των τιμών (δηλαδή πληρώνω όσο έχω) ή ολικής άρνησης πληρωμών, στο νοίκι, το σούπερ μάρκετ, το ηλεκτρικό…Συλλογικά, άμεσα και μαχητικά χτυπήθηκε η σχέση κεφαλαίου εργασίας μέσω της απαλλοτρίωσης τόσο των εμπορευμάτων (τροφή, ένδυση) όσο και των κοινωνικών αγαθών (στέγαση κτλ) .
Η ελληνική κοινωνία σήμερα…
Ίσως μέχρι πριν μερικά χρόνια ένα τέτοιο έργο να φάνταζε αναχρονιστικό, για τα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας η οποία ζούσε τις ψευδαισθήσεις της «ισχυρής ελλάδας». Αποδείχτηκε πως ισχυρό ήταν και παραμένει μόνο το κεφάλαιο και το κράτος. Ακόμα και μικροαστικά στρώματα με κάποια κοινωνική άνεση (και υπεροψία απέναντι σε μετανάστες, άστεγους και λοιπούς φτωχοδιάβολους) στριμώχνονται πλέον στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, χάνοντας τα όποια προνόμια μετουσίωναν σε δάνεια, πιστωτικές κάρτες και χρηματιστηριακό τζόγο. Οι ομοιότητες με την εδώ κατάσταση είναι πλέον κάτι παραπάνω από εμφανείς.
Η συνολική επίθεση που δεχόμαστε απαιτεί να επεξεργαστούμε τρόπους να απαντήσουμε στα αφεντικά όπως τους αξίζει. Στόχος μας δεν είναι η επανάκτηση κάποιων χαμένων προνομίων αλλά η πλήρης ανατροπή της κατάστασης. Από την άλλη πλευρά δεν θέλουμε να μπούμε σε μια λογική να προτείνουμε μαγικές συνταγές. Είμαστε σίγουροι πως η συλλογική συνείδηση των εκμεταλλευόμενων, είναι αυτή που επεξεργάζεται , σχεδιάζει και υλοποιεί επιλογές που κανένα πολιτικό ιερατείο δεν μπορεί να προτείνει. Παρόλα αυτά ανασύροντας κάποιες πρακτικές προλεταριακής αντίστασης, πιστεύουμε πως συμβάλλουμε στο να αναδειχτούν επιλογές που ίσως μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον.
Οι επιλογές μας…
Απέναντι στα σχέδια κράτους και αφεντικών, η μόνη επιλογή είναι να ζωντανέψουμε ξανά τις συλλογικές διαδικασίες διεκδίκησης, αυτοοργανωμένα και άμεσα, στην γειτονιά, στην δουλεία, στο σχολείο, στο δρόμο. Όσο παραμένουμε απαθείς ή παραχωρούμε την θέλησή μας για αντίσταση σε άλλους (κόμματα, ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες) τόσο πιο δύσκολη θα γίνεται η θέση μας, όσο εμπιστευόμαστε θεσμούς (ΜΜΕ), που είναι έμμισθοι συνεργάτες των αφεντικών τόσο θα αδυνατούμε να καταλάβουμε το συμφέρον μας, όσο αναθεματίζουμε για την κατάσταση μας τους δίπλα (εργαζόμενους άλλων κλάδων, απεργούς κτλ) ή τους από κάτω μας (μετανάστες), τόσο θα χάνουμε από τα μάτια μας τον πραγματικό εχθρό, το κεφάλαιο και το κράτος. Η μόνη λύση είναι να ξαναπάρουμε όσα καθημερινά μας στερούνε πίσω. Η μόνη λύση είναι η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη όλων των επιμέρους καταπιεσμένων κοινωνικών κομματιών, απέναντι στις επιλογές των ντόπιων και ξένων αφεντικών.
Συνέλευση αναρχικών ενάντια στην μισθωτη εργασία «ο εργαλειοφόρος»
05/07/2010
Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
“Αν δεν επαναστατήσουμε τώρα ενάντια στη σύγχρονη δικτατορία των αγορών, του κεφαλαίου και του κράτους, αν δεν αποτινάξουμε τώρα το ζυγό της σκλαβιάς, αν δεν σηκώσουμε σήμερα το κεφάλι μας ψηλά, μέλλον δεν θα υπάρχει για εμάς και θα έχουμε καταδικάσει τις επόμενες γενιές να ζουν στις πιο σκοτεινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της ανθρώπινης ιστορίας.
Η μόνη λύση που έχουμε στα χέρια μας για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο, για ν’ απαλλαγούμε οριστικά από τον σύγχρονο φασισμό είναι η κοινωνική επανάσταση.”
απόσπασμα από το κείμενο των Π. Ρούπα, Κ. Γουρνά, Ν. Μαζιώτη
ολόκληρο το κείμενο σε μορφή pdf βρίσκεται εδώ
